پزشکیان: اجازه ندهیم کسی گرسنه به خواب برود/مردم از من امر و نهی و قیافه‌گرفتن نمی‌خواهند

به نقل از ایسنا مسعود پزشکیان، امروز (۳۱ خرداد) با حضور در مراسم سالروز شهادت شهید چمران و تشکیل بسیج اساتید در دانشگاه تهران، اظهار کرد: اگر وحدت و انسجام از بین برود، هر حرفی هم که بزنیم به‌جایی نخواهد رسید. مهم‌ترین مولفه ما وحدت ملی است. منِ مسئول کشور نباید اجازه دهم به‌خاطر کمبودها، کسری‌ها و نواقص، مردم دچار مشکل شوند. 

وی با تاکید بر اینکه این‌روزها مساجد از مسئولیت خود دور شده‌اند، اظهار کرد: اگر مساجد محور حاکمیت و حکمرانی منطقه شوند، بسیاری از مشکلات مردم حل خواهد شد. در محله یکی مریض، یکی دانشجو است و یکی بیکار است؛ ما می‌توانیم در یک مسجد جمع شویم و به یک فقیر کمک کنیم. حدود ۸۰ هزار مسجد داریم. برای هر هزار و ۲۰۰ نفر یک مسجد داریم. باید در مساجد جمع شویم و به کمک نیازمندان برویم. اعتقاد ما مگر غیر از این است که دست گرفتار را بگیریم و به او کمک کنیم؟

لزومی نیست با کسی که فکر می‌کنم بد است دعوا کنم

پزشکیان با تاکید بر لزوم اهتمام مسئولان به انجام وظایف به بهترین شکل، تصریح کرد: لزومی نیست با کسی که فکر می‌کنم بد است دعوا کنم، باید به وظیفه خود عمل کنیم. وقتی جامعه ببیند ما خدمت‌رسان هستیم مردم به سمت ما می‌آیند. 

رئیس‌جمهوری در بخش دیگری از سخنانش اظهار کرد: اینجا جایی است که آدم خیلی راحت‌تر می‌تواند حرف بزند و نهایتاً مشکلات و گرفتاری‌ها و راه سختی که پیش‌رو داریم را ترسیم کند. ما دانشجو بودیم، باهم فکر می‌کردیم و یک دانشگاه را بهم می‌ریختیم. تصمیم می‌گرفتیم کاری انجام دهیم و زمانی که تصمیم می‌گرفتیم اقدام می‌کردیم. نه پول داشتیم، نه علم داشتیم، نه پشتوانه و اختیار داشتیم. الان پول داریم، علم داریم، پشتوانه و اختیار هم داریم.

اجازه ندهیم یک پیرزن یا یک سرپرست خانواده گرسنه سر بر بالین بگذارد

وی با بیان اینکه امروز سخت‌ترین کار در مدیریت این است که اجازه ندهیم یک پیرزن یا یک سرپرست خانواده گرسنه سر بر بالین بگذارد، تصریح کرد: نگذاریم یک بچه مریض، بدون دارو و بدون پناه در جامعه باشد یا جوانی نسبت به آینده ناامید باشد. ما در داخل با این‌ها گرفتار هستیم. اگر نگاه کنید در تمام این زمینه‌ها نیاز به جهاد اکبر است. کاری که چمران عزیز می‌کرد، در دانشگاه نبود بلکه در میدان عمل بود.

اینکه به من گیر بدهید مشکل ندارد

پزشکیان با بیان اینکه باید در میدان عمل حرف خود را ثابت کنیم، اظهار کرد: اشتغال، کشاورزی، صنعت، فرهنگ و تجارت ما همه می‌توانند جور دیگر شکل بگیرد. این جور دیگر می‌تواند بهترین و برترین باشد. بالاترین باشد. ما جهاد می‌کنیم برای اینکه بهترین شویم. اینکه به من گیر بدهید مشکل ندارد. می‌خواهید صد عیب‌ از خودم را به شما بگویم؟ هنر این است هرکس می‌تواند به میدان بیاید و بهترین خود را نشان دهد.

وحدت ما دشمن را وادار کرد حق و حقوق ایران را بپذیرند

رئیس‌جمهوری با تاکید بر اینکه هر انسانی به میدان بیاید حتما عیب‌ها و دستاوردهایی دارد، افزود: باید کمک کنیم تا انسان‌ها بالا بیایند. راه را برای ارتقای همه باید باز کنیم. وحدت و انسجام است که دشمن را به تسلیم و استیصال انداخته و آنان را وادار کرده بنشینند و با ما گفت‌وگو کنند. این وحدت ما بود که دشمن را وادار کرد حق و حقوق ما را بپذیرند. این چیزی نیست که به این سادگی به دست بیاید. اگر چنین وحدت و انسجامی از بین برود، هر حرفی هم بزنیم به جایی نمی‌رسد. از این می‌ترسم ما نتوانیم به مردم درست خدمت دهیم و آنان ناراضی شوند، به خیابان بیایند و اعتراض کنند. 

وی ادامه داد: به‌عنوان مسئول کشور نباید اجازه دهم مردم گرفتار شوند و به اعتراض برسند و بعد دشمن، خوشحال شود. این وظیفه من است که کاری کنم مردم مشکل نداشته باشند. ولی امروز مردم مشکل دارند. اینجاست که بسیج به کمک می‌آید. جنگ را چه کسی اداره کرد؟ دولت؟ خیر. این مردم و بسیج هستند که جنگ را مدیریت کردند.

مردم از من امر و نهی و قیافه‌گرفتن نمی‌خواهند

پزشکیان با تاکید بر اینکه مردم از ما انتظار خدمت صادقانه دارند، افزود: مردم صداقت و راستی از من می‌خواهند. مردم مهربانی و اخلاق از من می‌خواهند. من باید مشکل مردم را حل کنم. مردم امر و نهی از من نمی‌خواهند. مردم از من قیافه گرفتن نمی‌خواهند. ما موظف هستیم مشکل مردم را حل کنیم. اگر نتوانیم مشکل مردم را حل کنیم، هر چقدر آیه و حدیث برای آنان بخوانیم و  هر چقدر حرف خوب برای آنان بزنیم از ما کسی نخواهد پذیرفت. این عمل ما است که همه می‌بینند و می‌فهمند.

رئیس‌جمهوری اظهار کرد: وقتی دست یک مظلوم را می‌گیریم، وقتی خود را به خطر می‌اندازیم و جان عده‌ای را نجات می‌دهیم، هر زبان و هر فرهنگی متوجه آن خواهد شد. با زبان عمل باید با مردم حرف بزنیم. با زبان عمل باید به مردم بگوییم در خدمت شما هستیم، نه با تئوری و امر و نهی.