تامین اجتماعی در هپکو دنبال چیست؟! رضایتمندی کارگران و تولید یا .. انتصابی غیر قانونی و برخوردی نا میمون و برخلاف مرام رئیس جمهور
تغییرات اخیر در مدیریت شرکت تولید تجهیزات سنگین هپکو، پرسش‌های جدی درباره چرایی کنار گذاشتن سعید آتشباری از سرپرستی این شرکت مطرح کرده است؛ مدیری که بنا بر روایت منابع نزدیک به شرکت، هپکو را از رخوت و رکود عمدی با کمتر از ۲ میلیارد تومان و ناترازی معادل ۱۰۹ میلیون دلار تحویل گرفت و توانست کمتر از ۴ ماه رضایتمندی انجمن کارگری را جلب و کارخانه را از رکود تولید خارج و ۲۰۰ میلیون دلار سرمایه را برای هپکو ثبت و تخصیص نماید.
اما در عین ناباوری تمامی این اتفاقات برعکس جلوه کرد و مثل اکثر اوقات منافع جمعی و ملی قربانی مصالح و منافع شخصی رقم خورد.
رضا امیدوار تجریشی فردی که بیش از دوبار دیوان محاسبات حضور وی در مجموعه هپکو به عنوان عضو هیات مدیره را رسما غیر قانونی اعلام کرده بود با حضوری غیر قانونی در هیات مدیره 3 نفره، مهدی خطیبی که فردی مشهور به تخلف اداری و مالی بوده و شخصا رئیس جمهور شهید دستور اخراج او از ایران حودرو را صادر نموده بود را به عنوان سرپرست منصوب نماید.
این رفتار غیر قانونی سازمان تامین اجتماعی و رفتار های غیر احلاقی در آستانه طرح استیضاح وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی در مجلس شائبه های زیادی را ایجاد کرده است.
این عجله برای انتصاب سرپرست شرکت بدون انتصاب اعضای هیات مدیره و نیز بودن تمکین از دستور قانونی دیوان محاسبات کشور سوال برانگیز است به خصوص در جائیکه کارگران و شورای کارگری شرکت هپکو رضایت مندی خودشان از اقدامات و تلاش های سرپرست 4 ماهه شرکت به دلیل پیگیری های تولید محور وی بیان داشته و از وی حمایت کرده اند.
بنابه گفته شورای کارگری هپکو که در نامه های آنها به سازمان تامین اجتماعی ثبت و ضبط شده ، مدیری که اکنون درصدد عزل آن هستند در شرایطی هپکو را تحویل گرفته که شرکت با مشکلات انباشته مالی، تولیدی، قراردادی و کارگری مواجه بوده است و وی در مدت کوتاه مسئولیت خود تلاش کرده مسیر شرکت را از توقف و بحران به سمت تولید، قرارداد و جریان نقدینگی بازگرداند. این در حالی است که وی شرکت را فقط با دو میلیارد تومان نقدینگی در اواخر اردیبهشت ۱۴۰۵ تحویل گرفت و همزمان، بخشی از تعهدات گذشته شرکت به دلیل اجرا نشدن یا تأخیر در اجرا وارد مرحله مطالبه خسارت شده بود، محموله‌هایی در گمرک متوقف مانده بود، تولید با اختلال جدی مواجه بود و کارکنان نیز با مطالبات مزدی مواجه بودند.
در چنین شرایطی، مسئله اصلی مدیریت هپکو دیگر تنها «افزایش تولید» نبود؛ بلکه ابتدا باید چرخه متوقف‌شده نقدینگی، تأمین قطعات، تعهدات قراردادی و تولید دوباره فعال می‌شد.
موضوع امروز هپکو تنها این نیست که چه کسی مدیرعامل باشد.
پرسش بنیادی‌تر این است: اگر یک مدیر در شرایط بحرانی شرکت را تحویل گرفته و در مدت کوتاه، قرارداد، نقدینگی، تولید و روابط کارگری را در مرکز برنامه خود قرار داده است، آیا باید به او فرصت کافی برای تکمیل برنامه داده شود یا تغییر مدیریتی دیگری در دستور کار قرار گیرد؟
سوال دیگر این است که اولویت سازمان تامین اجتماعی در خصوص هپکو چیست؟ ایا این سازمان نباید انتدا عضو عیر قانون را عزل و همزمان با انتخاب عضو چدید، نسبت به تکمیل هیات مدیره اقدام نماید تا شرکت با داشتن هیات مدیره قانونی قادر به تصمیم گیری و عقد قرار داد و روابط بانکی شود. واگر تصمیم به تغییر مدیر عامل هم هست در مسیر درست و قانونی و اخلاق مدارانه اقدام شود.
