بنی لم، عکاس کانادایی چند سال پیش، زندگی قشر کارگر و فقیر هنگ کنگ را ثبت کرد.

  • در هنگ‌کنگ با ۷/۵میلیون نفر جمعیت، زمین مثل کیمیاست. بهای مسکن در این جزیره به تدریج افزایش یافته تا آنجا که گران‌ترین نرخ در دنیا را دارد.

  • برخی از سکنه یا کارگران فصلی، به خاطر نبود سرپناه هنگ‌کنگ را ترک کرده‌اند اما قشر قابل توجهی مجبور است هم‌چنان در فضاهای مینیاتوری زندگی کند. فضاهایی نه فقط برای خواب، بلکه برای حمام کردن، پخت‌وپز یا معاشرت.

  • سازمان مردم نهاد سوکو می‌گوید دستکم ۲۰۰هزار نفر از مردم در ۸۸هزار واحد از این فضاهای تابوت‌وار زندگی می‌کنند.

  • ساکنان این به اصطلاح آپارتمان‌ها، از هیچ ابتکاری برای استفاده بهینه از هر سانتیمتر فضا کوتاهی نمی‌کنند. به طور نمونه دیوار، هم‌زمان انباری، جالباسی، طاقچه و کتابخانه می‌شود.

  • اکثر مستاجران آپارتمان‌های قوطی‌کبریتی، کارگران غیربومی هستند که به کار و درآمد اندک محتاجند. چیزی که بیش از همه آنها را در این فضاها آزار می‌دهد، کمبود هوا برای نفس کشیدن است.

  • مستاجری در حالت درازکش، غذا می‌خورد و تلویزیون تماشا می‌کند. آپارتمان او درست سایز تشکی یک نفره ‌است.