کد خبر: ۲۱۵۳۷۴
تاریخ انتشار: ۰۴ دی ۱۳۹۷ - ۱۴:۱۶
روزنامه گاردین در سرمقاله ای به رفتارها و اعمال رئیس جمهور آمریکا پرداخته و با ارائه شواهدی عنوان کرده که دونالد ترامپ در تمامی زمینه ها باعث نگرانی دنیا شده است.
روزنامه گاردین در سرمقاله ای به رفتارها و اعمال رئیس جمهور آمریکا پرداخته و با ارائه شواهدی عنوان کرده که دونالد ترامپ در تمامی زمینه ها باعث نگرانی دنیا شده است.

به گزارش اعتدال به نقل از شفقنا، گاردین می نویسد: اگر دونالد ترامپ به فرماندار یک ایالت یا یکی از اعضای کنگره دستور می دهد که خفه شود، کاری که همین هفته کرد، این امر در نهایت مشکل آمریکایی هاست. وقتی سازمان خیریه شخص جناب رئیس جمهور به نام ترامپ فوندیشن به واسطه اتهامات تکان دهنده ای چون فعالیت های غیر قانونی بسته می شود، اتفاقی که هفته گذشته رخ داد، این به رای دهندگان آمریکا مربوط است  که بنشینند و نتیجه آرایشان را ببینند. این که آیا رئیس دولت ایالات متحده که ادعا شده به معشوقه های سابقش حق السکوت می پردازد، گناهکار است یا بی گناه، یک زناکار جنایتکار است یا نه، باید در دادگاه های آمریکا تصمیم گرفته شود و به بقیه مردم ربطی ندارد.

اما وقتی دونالد ترامپ جنگ علیه تروریست های داعش را نیمه کاره رها می کند و با بیرون کشیدن نیروهایش از سوریه و افغانستان نیروهای متحد خود از قبیل انگلستان، کردستان و… را درگیر ریسک های امنیتی و نظامی مضاعفی می کند، کاری که همین هفته گذشته انجام داد، یا وقتی متحدان و شرکای اروپاییش را نادیده گرفته و قراردادهای همکاری با دیکتاتورهایی که کمترین ارزشی برای ارزش های دموکراتیک قایل نیستند منعقد می کند، یا وقتی تعرفه های ویران کننده ای روی واردات کالاها بسته و به به عبارت بهتر با آغاز جنگ تعرفه ای به رکود بازار بورس و سهام و تهدید اقتصاد و رفاه جهانی  کمک می کند، کاری که همین هفته انجام داد، دیگر می توان گفت رفتارهای بی پروایانه و بی مسئولیتی های دونالد ترامپ به همه دنیا ربط دارد.

در حال حاضر که دو سال از ریاست جمهوری ترامپ گذشته و در میانه دوران او به سر می بریم، ریاست جمهور ایالات متحده توانسته مخالفت و نارضایتی تقریبا هر کسی یا کشوری در دنیا را که زمانی آمریکا را به عنوان رهبر دنیای آزاد قبول داشته، برانگیزد. بله؛ آمریکایی ها حق دارند هر کسی را که دوست دارند به عنوان رئیس جمهور خودشان انتخاب کنند، ولی ما هم حق داریم که توقع داشته باشیم رئیس جمهوری که آن ها انتخاب می کنند، به همکاری متحدینش و البته به قراردادها و تعهدنامه ها ومسئولیت هایی که مقامات گذشته ایالات متحده بر عهده گرفته اند، احترام بگذارد و متعهد باشد؛ و گرنه آمریکا توانایی و اعتبار و شایستگی و تناسب رهبریش را در دنیا از دست خواهد داد.

جیمز متیس وزیر دفاع آمریکا که هفته گذشته بعد از این که ترامپ تصمیم به اتمام حضور آمریکا در سوریه گرفت، از مقامش استعفا داد، این نکته را به خوبی می داند.  نامه استعفای او نمونه کلاسیکی از این نوع استعفا نامه هاست. او در نامه اش این موضوع را به روشنی بیان کرده که قدرت جهانی آمریکا به همکاری های بین المللی اش با کشورهای دیگر به خصوص با متحدان نزدیکش در ناتو ارتباط دارد. ترامپ اما همواره از زمانی که روی صندلی ریاست جمهوری نشسته ناتو را به عنوان بخشی از جنگ چندگانه اش مورد انتقاد قرار داده و باعث آزار کشورهای عضو پیمان آتلانتیک شمالی شده است. این انتقادات وقتی از جانب مقامی با این اهمیت و اعتبار ابراز می شوند، غیر قابل تحمل و آزاردهنده تر هم می شوند.

متیس اما در استعفا نامه اش به خیلی از موارد به صورت گذرا اشاره کرده و آن ماجراها را تا انتها ادامه نداده است. مثلا در زمینه چین و روسیه، متیس نوشته: «این که چشم های مان در مقابل تهدیدهای رقبای استراتژیک باز باشد، یک امر حیاتی است. روشن است که به طور مثال چین و روسیه می خواهند دنیا را بر اساس منافع و مدل حکومتی خودشان شکل دهند». متیس در این متن اگرچه به ایهام به ارتباط بدنام ترامپ با ولادیمیر پوتین و تحقیقات ادامه دار اف بی آی درباره ارتباط کمپین انتخاباتی ترامپ در سال ۲۰۱۶ با روسیه اشاره شده است، اما او از این نکته پایانی بی این که به آن اشاره ای واضح داشته باشد، عبور کرده؛ که البته هم دلیل این کار را همگان می دانند و هم موضوعاتی را که وزیر دفاع مستعفی دولت آمریکا به تلویح مورد اشاره قرار داده است. متیس در پایان هم نامه را بدون هیچ تعرف و تبریک رسمی تمام کرده است. گفته می شود ترامپ بعد از خواندن این نامه داشت از خشم منفجر می شد.

این که چرا ترامپ بدین گونه رفتار می کند دلایلی دارد که با دانستن آن ها می توان رفتار او را ارزیابی و قضاوت کرد. روزنامه نیویورک تایمز در یکی از سرمقاله هایش که به نحو ترسناکی تاثیرگذار بود، رفتار رئیس جمهور را شبیه رفتار پتیر بالیش عنوان کرد، شخصیتی عجیب و غریب در سریال محبوب بازی تاج و تخت که تنها در آشفتگی و بحران سیر می کرد. در آن مقاله آمده بود: «برای بسیاری از مردم پیش بینی ناپذیری و اختلال اموری ترسناک هستند و باید از بی ثباتی اجتناب کرد. اما برای آقای ترامپ بی ثباتی و پیش بینی ناپذیری دوستانی نزدیک و همکارانی استراتژیک محسوب می شوند. رئیس جمهور به روشنی باور دارد که بر هم زدن توازن و بالانس هر چیز و هر کسی به او فرصت موفقیت می دهد».

توضیح و تعریف جالب نیویورک تایمز البته به تنهایی نه می تواند اعمال اخیر ترامپ را توجیه کند، نه او را به هیچ وجهی در اعمالش تبرئه کند و نه این که معنای اعمال او را روشن سازد. جالب این که تحلیل های کسانی هم که عقیده دارند «ترامپ این رفتارهای پیش بینی ناپذیر را از خود نشان می دهد تا چنین نشان دهد که به وعده های انتخاباتیش پایبند است، و مثلا با اصرار دیوانه وارش بر دیوار کشی بین آمریکا و مکزیک قصد دارد قولی را که در زمان انتخابات به هوادارانش داده بود عملی سازد» نیز نمی تواند تمام جوانب ماجرا را برای مخاطبان روشن سازد. این نوع نگاه به رفتارهای دونالد ترامپ مشکلاتی بنیانی دارد و حداقل در این زمینه که جوانبی مهم را نادیده می گیرد، نمی تواند در حد انتظار روشنگر باشد. مثلا این واقعیت بنیادین و اثبات شده که « یک شخص – هر شخصی – را از طریق دوستانی که انتخاب می کند و اعمالی که به انجام می رساند می توان تعریف کرد» در این تحلیل ها نادیده گرفته شده است. از زمانی که ترامپ به کاخ سفید راه یافته از مشاوره افرادی آگاه و توانا و با حسن نیت که جیمز متیس هم یکی از آن هاست بهره مند بوده. او اما هم زمان، با دیکتاتورهای غیر انتخابی، خودکامه ها و مردان قدرتمندی چون رجب طیب اردوغان رئیس جمهور ترکیه هم – که گفته می شود باعث اصلی تصمیم عجیب و غریب و توجیه ناپذیر ترامپ در بیرون کشیدن سربازان آمریکایی از سوریه بوده – روابطی حسنه برقرار کرده است.

ترامپ با تصمیم اخیرش در مورد خروج از سوریه نشان داده در در سیاست خارجی یک شریک غیر قابل اعتماد و غیر قابل اتکا است که دنیا را از نظر امنیتی می تواند با ریسک های غیر لازمی مواجه کند. اما بدتر از تمام این چیزها، این نکته که با بی تفاوتی به قول و قرارهای مقامات سابق آمریکا، ترامپ عمق تعهد خود به دموکراسی و قانون را با تردیدهای عظیمی مواجه کرده، ترسناک ترین موضوعی است که تحلیل گران سیاسی در مورد رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا بر زبان می آورند. این پرسش که اگر در دو سال باقی مانده از دوره ریاست جمهوری ترامپ اوضاع در آمریکا به هم بریزد و شرایط این کشور بد شود، آیا ترامپ به قانون و دموکراسی پایبند خواهد ماند؟

این بزرگ ترین نگرانی است که درباره ترامپ وجود دارد.
نام:
ایمیل:
* نظر:
تازه‌های کسب و کار
عکس خبری