کد خبر: ۶۵۱۲۱
تاریخ انتشار: ۳۱ شهريور ۱۳۹۲ - ۱۲:۰۴
در سال های اخیر در زمان سخنرانی محمود احمدی نژاد در مجمع عمومی سازمان ملل، جلسه توسط مقامات آمریکایی و بعضا کشورهای غربی ترک می شد. اما سیگنال ها امروز متفاوت است. باراک اوباما از درخواست و تصمیم کاخ سفید برای مذاکره با ایران بر اساس احترام متقابل سخن می گوید. رییس جمهور فرانسه خواهان دیدار با روحانی است. نخست وزیر انگلیس زمزمه هایی برای ارتقا سطح روابط با ایران دارد. چراغ های رابطه دیگر تاریک نیست. بی تردید در نخستین سخنرانی حسن روحانی در سازمان ملل مقامات کم تری(شاید تنها مقامات رژیم صهیونیستی) سالن را در حین سخنرانی رییس جمهور ایران ترک می کنند و مقاماتی که سالن را ترک کنند، کسی چه می داند شاید پشت درها، در خفا گوش می دهند که رییس جمهور روحانی مدبر ایران در نخستین سخنرانی خود چه می گوید!

سیما پروانه گهر- آرام نشسته. لبخند می زند. نه تهدید می کند و نه خط و نشان می کشد. تاریخ را زیر سوال نمی برد و بر سر آمار و تعداد کشته شدگان هولوکاست چانه نمی زند . در باب اثر گذاری تحریم یا بی اثر بودن آن به دنبال تمثیل و مثال نمی گردد. خبرنگار سمج شبکه تلویزیونی ان.بی.سی با اصرار می پرسد که آیا  ایران به دنبال سلاح هسته ای نیست؟ آیا شما هرگز از سلاح هسته ای استفاده نخواهید کرد؟ آیا ایران هرگز در پی ساخت این سلاح ها نیست؟ آیا مطمئن هستید که دولت اسد سلاح های خود را تحویل می دهد؟ و مرد رو به روی دوربین قاطع و آرام جواب می دهد ....


نه در موج سیل آسای سوالات، زیر بار نخستین گفت و گو با یک شبکه خارجی از موضع متوهم و بالا نگاه می کند نه از جایگاه ضعف و ذلت.

ادبیاتش لحن دوستی را دارد که سال های طولانی در انزوا بوده است. صدا و آهنگ تمدن و فرهنگی که مورد جفا قرار گرفته است و به جای گفت و گو در سال های قبل یا تهدید کرده یا خط و نشان کشیده و یا با تغیبر مواضع لحظه ای و آنی عقلانیت خود را زیر سوال برده است.

اما این مرد فن تکلم و ارتباط را می داند. لبخند می زند و در پاسخ به سوال‌هایی در خصوص سلاح های هسته ای به جای این که تهدید کند، اطمینان می دهد که ایران قربانی سلاح هسته ای است و هرگز به سمت استفاده از آن نمی رود و تمام تلاش خود را برای پاک کردن دنیا و منطقه از آن می کند. "می دانید ما قربانی سلاح شیمیایی هستیم به همین دلیل بسیار بر روی این سلاح حساسیت داریم. ما خواهان برچیده شدن این سلاح در سراسر جهان و بوی‍ژه در منطقه حساس خاورمیانه هستیم. در این زمینه هر آن کاری از دست ما بر بیاید دریغ نخواهیم کرد" و لبخند می زند. نماینده ملت ایران در برابر دوربین های دنیا پیام صلح و دوستی و عزتمندی ایرانیان را به گوش دنیا می رساند وتاکید می کند که در منش و مشی کشور ما استفاده از سلاح شیمیایی "حرام" است. زمانی که که "ان کری" از وی درباره تشکیک محمود احمدی نژاد درباره هولوکاست می پرسد رندانه پاسخ می دهد. نه تاریخ را تحریف می کند و نه بر احتمال جعل تاریخ صحه می گذارد" من تاریخ دان نیستم. من یک سیاستمدار هستم. اما انچه مهم است اینکه ملت های منطقه و جهان به هم نزدیک بشوند و بتوانند جلوی ظلم و تجاوز را بگیرند انچه می توانم بگویم مردم فلسطین باید از آوارگی در بیایند، از ظلم خارج شوند و به خانه هایشان برگردند".....بعد از سال ها باز با افتخار به یک مرد اشاره می کنیم و می گوییم: او رییس جمهور من است....

 

مردی که هولوکاست را انکار می کرد، رفت/دستمال‌ها را از سرهایی که درد نمی کند، باز کنیم

 

همه چیز از چت دختر "نانسی پلوسی" و محمود جواد ظریف شروع شد. پچ پچی در دنیا شنید که ایران سر جنگ ندارد و دولت جدید ایران به دنیا لبخند می زند. پیش از این نیز حسن روحانی دیپلمات کهنه کار عرصه سیاسی ، در کسوت رییس جمهور در پارلمان گفته بود که با ملت ایران با زبان تکریم سخن بگویید تا نتیجه بگیرید.

چت دختر نماینده دموکرات- و البته یهودی- کنگره آمریکا با وزیر امور خارجه و تبریک سال نو یهودی، اگر چه مخالفت و موافقت های زیادی را به دنبال خود داشت، اما جدای از تمامی باید ها و نبایدهایی که در باب این ارتباط بود، یک نکته اهمیت زیاد داشت. برای نخستین بار بعد از آن که محمود احمدی نژاد در اظهارتی غیر ضروری،  آمار کشته شدگان هولوکاست را زیر سوال برده بود، یک مقام مسئول از دولت جمهوری اسلامی ایران به جامعه یهودی اعلام کرد که ملت ایران و دولت جمهوری اسلامی با جامعه یهودیان در تخاصم نیست و رویکرد های تقابل آمیز ایران و رژیم صهیونیستی به خاطر ماهیت تجاوزکارانه این رژیم به ملت های دنیا به خصوص فلسطین است. دور نیست روزهایی که در زمان اوج حساسیت های جامعه بین الملل محمود احمدی نژاد در سازمان ملل در باب تعداد تلفات هولوکاست تشکیک کرد و حاشیه های زیادی را به وجود آورد. از باب دیپلماسی هیچ دلیلی برای ادای این اظهارات در سازمان ملل متحد نبود و از باب منطق نیز سری که درد نمی کرد ، دستمال نمی خواست.

روزهای بعد نیز اظهارات تنش زای رییس دولت دهم- از اظهارات بی مبنا در خصوص جاهایی از تحریم کنندگان که می سوزد و باید در آب گذاشت تا مشتی کاغذ پاره  خواندن تحریم ها- در کنار خشم ریشه دار غرب به ایران، کشورمان را تا ورطه انزوا پیش برد. دیپلماسی بهانه گیر و بی دست و پای دولت نهم و دهم کار را بدان جا رساند که تغییر رویکرد های دیپلماسی در انتخابات ریاست جمهور یازدهم تبدیل به یک اهرم و فاکتور تبلیغاتی شد. با روی کار آمدن دکتر حسن روحانی البته گویا جامعه جهانی نیز به اندازه ملت ایران مملو از شعف شد. چت شیطنت آمیز یکی از وزرای پرفسور- یا حداقل با ریش پرفسوری- دولت حسن روحانی با دختر نانسی پولسی دیالوگ طولانی نداشت اما شاه بیت آن جمله"مردی که هولوکاست را انکار می کرد رفت" بود. این جمله در فضای مجازی بردی باور نکردنی داشت و بعد از آن تعداد پسندها و لایک های صفحه محمد جواد ظریف را در شبکه مجازی فیس بوک به آماری بالاتر از ستارگان هالیوود رساند.

مدت زیادی نگذشته بود که رییس جمهور در یادداشتی در واشنگتن پست تاکید کرد که ایران با دنیا سر جنگ ندارد و آماده تعامل و همکاری برای حل مشکلات و کدورت ها به خصوص حل مسئله سوریه است. "سه ماه قبل خط مشی من تحت عنوان «تدبیر و امید» با استقبال گسترده‌ای از جانب مردم مواجه شد. ایرانی‌ها روش من در امور داخلی و بین‌المللی را انتخاب کردند، چراکه بر این عقیده بودند که مدت‌هاست از این رویکردها فاصله گرفته‌ایم. من به اجرای تعهداتم به مردم از جمله وعده‌ام برای تعامل سازنده با جهان، پایبندم"

 

طبع بلند و ستایش اقدام صحیح دشمن

روحانی در پاسخ به سوال "ان کری" که پرسید" آیا فکر می کنید اوباما ضعیف است که حمله نمی کند ؟"، فرصت آن را داشت که در ادبیاتی شعاری چماق بردارد و بر سر استکبار جهانی بکوید. فرصت آن را داشت که چون پیرزنان دلخور و دلشکسته به نفرین و لعنت روی بیاورد و بگوید که این آخر و عاقبت کشوری است که جنگ افروزی کند. اما روحانی مردم میدان سیاست است. در برابر تمامی بدی ها، بدون افول حتی به اندازه سر سوزنی از مواضع جمهوری اسلامی ، تاکید کرد :"ما جنگ را ضعف می دانیم. هر دولتی که تصمیم به جنگ بگیرد آن را به معنای ضعف می دانیم. هر دولتی که تصمیم به صلح بگیرد، ما با نگاه احترام به آن نگاه می کنیم چرا که با احترام به صلح نگاه می کنیم. من نمی خواهم در باره افراد یا دولت امریکا قضاوتی داشته باشم. من می خواهم خوشحالی ام را از شروع نشدن جنگی جدید اعلام کنم .این برای من و برای منطقه و ملت من و ملت های منطقه مهم است." مرد تدبیر و امید لگد به کهنه دلخوری ها و قهرهای قدیم نمی زند. دشمن را ضعیف نمی کند که حتی در اوج کدورت اقدام صحیح وی را نشان از دوری از ضعف توصیف می کند.

زمانی که خبرنگار در خصوص نامه نگاری های بین اوباما و وی سوال می کند روحانی با آرامشی غیر قابل توصیف و لبخندی حاکی از آرامش تنش و حاشیه را از علنی شدن رد و بدل دو نامه بین دو رییس جمهور از کشورهایی که تقابل ایدئولوژی هایشان در دنیا معروف است، درو می کند."بعد از انتخابات ریاست جمهوری و مراسم تحلیف یعنی شروع به کار رسمی من ،اقای اوباما نامه ای خطاب به من نوشتند در آن نامه تبریک گفتند و برخی از مسائل مورد نظرشان را مطرح کردند، من هم به آن نامه پاسخ دادم. از ایشان تشکر کردم. این می تواند قدم های کوچکی برای آینده ای بسیار مهم باشد. من معتقدم رهبران درهمه کشورها باید به فکر منافع ملی باشند و نباید تحت تاثیر گروه های افراطی فشار قرار بگیرند. امیدوارم شاهد چنین جو و صحنه ای در اینده باشم. مواضع ما به آمریکا روشن هست ما در شصت سال گذشته مشکلات فراوانی در روابط داشته ایم و مردم ما نسبت به آمریکا ، سیاست های امریکا بسیار گله مند هستند، مخصوصا جنگ هایی که به منطقه تحمیل شد علی رغم گذشته تاریک نباید نسبت به اینده نا امید باشیم راه همواره برای اینده وجود دارد اگر اراده سیاسی باشد و همه از گذشته درس های لازم را گرفته باشند."

 

      

                      
                      صندلی های خالی هنگام سخنرانی احمدی نژاد در سازمان ملل

سالن خالی نمی شود

 در سال های اخیر در زمان سخنرانی محمود احمدی نژاد در مجمع عمومی سازمان ملل توسط مقامات آمریکایی و بعضا کشورهای غربی ترک می شد. سیگنال ها امروز متفاوت است. باراک اوباما از درخواست و تصمیم کاخ سفید برای مذاکره با ایران بر اساس احترام متقابل سخن می گوید. رییس جمهور فرانسه خواهان دیدار با روحانی است. نخست وزیر انگلیس زمزمه هایی برای ارتقا سطح روابط با ایران دارد. چراغ های رابطه دیگر تاریک نیست. بدون شک نباید تصور کنیم یا انتظار داشته باشیم پلی که طی 8 سال ویران شده یک ماهه یا یک ساله ترمیم شود اما بدون شک در نخستین سخنرانی حسن روحانی در سازمان ملل  مقامات کم تری (شاید تنها مقامات رژیم صهیونیستی) سالن را در حین سخنرانی رییس جمهور ایران ترک می کنند و مقاماتی که سالن را ترک کنند، کسی چه می داند شاید پشت درها،  در خفا گوش می دهند که رییس جمهور روحانی مدبر ایران در نخستین سخنرانی خود چه می گوید! راهرو های اطراف سالن سخنرانی سازمان ملل

 

سیما پروانه گهر

نام:
ایمیل:
* نظر:
عکس خبری