کد خبر: ۲۳۹۹۹۳
تاریخ انتشار: ۱۷ ارديبهشت ۱۳۹۹ - ۰۸:۳۷
شرایط نامناسب بیمارستان‌های خصوصی سبب شده برخی اعضای کادر درمان شغل خود را از دست بدهند.
به گزارش اعتدال، توی گان یکسره سفیدرنگ، گر گرفته، دیگر نمی‌تواند نفس بکشد، نه به خاطر ماسک و لباس یکسره‎ای که به تن دارد، به خاطر نامه اخراجش است. توضیح واضحی برای دریافت نامه به او نداده‎اند. ۱۸ سال کار کرده و حالا این مزد دستش است. تمام روزهایی که از بیمارانش پرستاری کرده، مانند فیلم کوتاهی می‎آید جلوی چشمانش. اما آخر این فیلم کوتاه تلخ و گزنده است. این داستان بسیاری از پرسنل کادر درمانی است که در بیمارستان‌های خصوصی کشور کار می‎کنند و حالا تعدیل شده‎اند. در روزهایی که همه کادر درمان، همه پرسنل بیمارستان‌های خصوصی و دولتی، بی‎ادعا و دست‌خالی، جان‌شان را گذاشته‎اند کف دست‌شان و به جنگ ویروس ناشناخته رفته‏اند، دلیرانه جنگیده‎اند و می‎جنگند و جان‏ها داده‎اند، حالا، نامه خوش‏خدمتی و ازخودگذشتگی‏شان، با تعدیل همراه شده است. شاید شبیه داستان فیلم‏های علمی – تخیلی به نظر بیاید، اما درست با شروع سال جدید، بعد از این که بسیاری از پرستاران، نیروهای خدمات، کارشناسان رادیولوژی و آزمایشگاه، به سر کار رفتند، نامه‌ اخراج خود را دریافت کردند. در روزهایی که ویروس کرونا هنوز قربانی می‎گیرد و می‎تازد، این تصمیم کمی عجیب است، تصمیمی که دلیلش ورشکستگی بیمارستان‎‌های خصوصی کشور، عنوان شده است.

 داستان از انتشار کلیپ رئیس یکی از بیمارستان‌های خصوصی کشور شروع شد. حدود یک ماه پیش بود، زمانی که آقای دکتر، رئیس بیمارستان خصوصی رتبه یک کشور، در کلیپی از تعدیل نیروی کادر درمان خود، به خاطر شرایط بد اقتصادی گفت. بعد اما بغضش شکست و این صدای گریه بود که شنیده می‎شد. بعد اما، این خبر مانند ویروس کرونا از بیمارستانی به بیمارستان دیگر شیوع پیدا کرد و نامه‏های تعدیل نیرو بود که به دست کادر درمان می‎رسید، کادر درمانی که در روزهای سخت کرونایی پشت سیستم پزشکی کشور بودند و حالا زیرپایشان خالی شده است.

بازنشستگی اجباری
 می‏گوید: «۷۰ نفر از نیروهای بیمارستان‌مان تعدیل شده‎اند.» به‌جز این اما شرایط سفت و سخت‎تری هم وجود دارد. اگر در سال جدید، حقوق همه کارگران و کارمندان، اضافه شده است، او و همکارانش که در یکی از بیمارستان‌های خصوصی واقع در مرکز تهران کار می‎کنند، تعهد داده‎اند تا افزایش حقوقی نداشته باشند. او که کارشناس آزمایشگاه است و حالا ۱۲سال است که کار می‎کند، به ما می‎گوید:‌ «فکرش را هم نمی‎کردم در روزهایی که بیشتر از همه روزهای دیگر به تخصصم نیاز است، تهدید به تعدیل شوم.» این داستان اما برای پرسنل بیمارستان خصوصی رتبه یک کشوری که در خیابان ولیعصر قرار دارد هم صدق می‏کند. پرسنل این بیمارستان در روزهای نوروز، در حالت آماده‌باش بودند و در سه بخش‌شان هم بیمار کرونایی بستری بوده است، حالا با وجود سختی‎ها و عرق جبین‎هایی که برای مراقبت از بیماران ریخته‎‌اند، باید به اندازه ۱۵ روز کاری، حقوق دریافت کنند. این را رضایی، یکی از کارکنان این بیمارستان که حالا هشت سالی می‎شود، به عنوان پرستار در بخش مراقبت‎های ویژه کار می‎کند، به ما می‎گوید و تاکید می‎کند:‌ «برخلاف شیفت‏های عید سال‎های قبل، هفت شیفت پشت سر هم کار کردیم و حالا با حقوقی کمتر از آنچه که حق‌مان است، خستگی به تن‌مان مانده.» حقوق کمتر اما دلیلی نمی‎شود که همکارانش تعدیل نشوند. ۳۰ نفر از همکارانش هم تعدیل شده‎اند و او به این فکر می‏‎کند که با نصف حقوق، کارش هم بیشتر از قبل خواهد شد. داستان در بیمارستان خصوصی غرب تهران تکراری است. عزتی، کارشناس رادیولوژی این بیمارستان است و ۱۹ سال و چند ماهی می‎شود که کار می‎کند. به او گفته‎اند که بازنشستگی بدون حقوق را انتخاب کند و بیمارستان، چند ماه بیمه‌اش را پرداخت می‎کند، شرایطی که به همه کارکنان این بیمارستان پیشنهاد شده است و هرکسی بخواهد، داوطلبانه می‎تواند اعلام بازنشستگی بدون حقوق کند. او می‎گوید: «به روسای هر بخش گفته‎اند، از هر بخش، حداقل دو نفر را اخراج کنند. منشی‎های بخش هم که پیش از این یک‌میلیون و ۵۰۰‌هزار تومان می‎گرفتند، حالا حقوق‌شان نصف شده است.»

بدهی و بیمارانی که آب رفته‌اند

 عمده‏ترین دلیل تعدیل نیروهای بیمارستان‎های خصوصی در روزهای کرونایی، جیب خالی و ورشکستگی عنوان شده است. از همان زمانی که بیمه‌ها حق پرداخت بیمه‌ای خود را پرداخت نکردند و بدهی بالایی آوردند و لفظ بیمارستان‎های ورشکسته شنیده شد.

بیمارستان‎هایی که بخش‎هایشان به حالت نیمه‌تعطیل یا تعطیل درمی‎آمدند یا کلاً اعلام ورشکستگی می‎کردند. هشت ماه پیش بیمارستان‎های خصوصی در یک اقدام مشترک، به خاطر بدهی بالای شرکت‎های بیمه‎ای، از پذیرفتن بیمه‌های تکمیلی سرباز زدند تا کمی از بدهی بیمه‎ها را کم کنند. اقدامی که البته باعث شد بدهی بیمه‎ها به بیمارستان‎های خصوصی کمی، کاهش پیدا کند؛ هرچند هنوز به قول مصطفی سالاری، مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی زمان پرداخت مطالبات بخش خصوصی نامشخص است و به خاطر مشکلات این سازمان و بدهی که دولت هنوز به سازمان تامین اجتماعی دارد، معلوم نیست بدهی‎ها کی قرار است، صاف ‎شود. اینها اما تمام مشکلات بیمارستان‎های خصوصی نیست، ویروس کرونا هم یکی از گناهکاران این سناریوی جنایی است. با شیوع بیماری کرونا و به کارگیری بیمارستان‎های خصوصی و دولتی، برای مهار کرونا، آمار مراجعه به بیمارستان‌ها به شدت کاهش پیدا کرد. تصمیم ممنوعیت انجام عمل‎های غیراورژانسی هم یکی از دلایلی بود تا یکی از منابع بیمارستان‎ها و مخصوصاً بیمارستان‌های خصوصی، به شدت کاهش پیدا کند. درست است که برخی از بخش‌های بیمارستان‎های خصوصی با بیماران کرونایی پر شدند، اما هزینه‎‌هایشان دو سه برابر شد. پرسنل یکی از بیمارستان‎های خصوصی می‎گوید: «بیمارستان‌ها هر روز باید تجهیزات و گان یک‌بار مصرف برای پرسنل بخرند. هر کدام از این گان‎های یک بار مصرف در بازار حدود ۲۵۰ هزار تومان است و بیمارستان برای هر کدام از کارکنانی که با بیماران در ارتباط است، روزانه باید این هزینه را پرداخت کند.» اینها البته به‌جز خرید دستکش، مواد ضدعفونی‌کننده و ماسک‎هایی است که نیازشان بیش از پیش احساس می‎شود. در شرایطی که خیرین و گروه‎های جهادی به بیمارستان‎های دولتی، تجهیزات پزشکی و گان پرستاری اهدا می‎کنند، دست بیمارستان‌‎های خصوصی از رسیدن به مهر و محبت همه‎جانبه مردمی کوتاه مانده و خودشان یک تنه برای جنگ دست به جیب شده‎اند.

بروند شکایت کنند
تصمیم بیمارستان‎های خصوصی برای تعدیل نیروها، خودسرانه نبوده است. در هفته‎های گذشته، آنها از شرایط بغرنج خود به نماینده بیمارستان‎های خصوصی وزارت بهداشت، گفته‎اند و وزارتخانه هم با وجود دانستن این شرایط و با وجود تمام رشادت‌های کادر درمان بیمارستان‎های خصوصی در مقابله با کرونا، اجازه به تعدیل نیرو را صادر کرده است تا بیکاری، دستمزدی برای خدمات کارکنان بیمارستان‎های خصوصی، باشد. هرچند از نظر قاسم جان‏بابایی، معاون درمان وزارت بهداشت این اقدام ناجوانمردانه است. او به ما می‏گوید:‌ «از نظر قانونی نمی‏توانیم به خاطر این تصمیم، بیمارستان‎های خصوصی را مواخذه کنیم. ما تنها می‎توانیم بر عملکرد درمانی آنها نظارت داشته باشیم.»

زمانی که درباره تعدیل نیرو و رابطه آن با کاهش کیفیت خدمات‏رسانی در بیمارستان‎های خصوصی می‎گوییم، عنوان می‌کند پرسنلی که تعدیل شده‏اند باید از راه قانونی اقدام کنند و لطفا آنها را راهنمایی کنید تا اقدامات لازم را انجام دهند. هرچند کامل تقوی‎نژاد، معاون توسعه مدیریت و منابع و سرپرست معاونت برنامه‌ریزی راهبردی و هماهنگی وزارت بهداشت، گفته است از یک میلیارد تومانی که رهبر معظم انقلاب، از صندوق توسعه ملی کمک کرده‎اند، بنا به نظارت و تصمیمات مدیران وزارتخانه قرار است، مبلغی به بخش خصوصی اختصاص داده شود، که البته این مبلغ به احتمال زیاد برای پرداخت حقوق کارکنان هزینه خواهد شد.

نامه اعتراضی و شکایت به دیوان عالی عدالت
 نه این که کادر درمان آسوده و رها تن به اخراج بدهند و در مقابل این تصمیم هیچ اقدامی نکرده‏اند، نه؛ برخی اصناف دست به کار شده‏اند. نمونه آن محمد میرزابیگی، رئیس کل سازمان نظام پرستاری، در قالب نامه‎‌ای، به سعید نمکی، وزیر بهداشت و درمان از خانه‌نشین کردن پرستاران بخش خصوصی خبر داده‌است؛ هرچند جان‏بابایی در جواب این نامه، اخراج پرستاران را ملاحظات اقتصادی بخش خصوصی خوانده و اعلام کرده‌است وزارتخانه نمی‎تواند کاری از پیش ببرد. البته مریم حضرتی، معاون پرستاری وزارت بهداشت با اشاره به اخراج پرستاران بیمارستان‎های خصوصی کشور به ما می‎گوید: «تا به حال هیچ شکایتی از طرف جامعه پرستاری به ما نرسیده است.» او البته تاکید می‏کند که خبر اخراج پرستاران را دریافت کرده‌است و از جامعه پرستاران حمایت می‎کند. او در جواب به این سوال که معاونت پرستاری وزارت بهداشت، چه حمایتی از پرستاران خواهد کرد، پاسخ می‏دهد:‌‌ «باید دلایل اخراج پرستاران را بررسی کنیم.» او البته به دست آوردن دلایل اخراج پرستاران را به نظام پرستاری می‌سپرد و می‎‌گوید باید تعداد دقیق پرستاران اخراج شده مشخص شود تا با دانستن دلایل و تعداد تعدیلی‎ها، حمایت از جامعه پرستاری را انجام دهند. هرچند زمزمه‎های حمایت از برخی جوامع کادر سلامت، مانند پرستاران شنیده می‎شود، اما حقوق نیروهای خدماتی و کارشناسان رادیولوژی و آزمایشگاهی که تعدیل شده‌ و می‎شوند، هنوز در هاله‏ای از ابهام باقی مانده‌است.

منبع: جام جم
نام:
ایمیل:
* نظر:
عکس خبری