کد خبر: ۲۳۷۶۲۸
تاریخ انتشار: ۰۶ فروردين ۱۳۹۹ - ۱۰:۳۰
شبه‌نظامیان عراقی تحت حمایت ایران نامزدی زرفی را به عنوان دسیسه‌ای آمریکایی که پایدار نخواهد بود، مورد حمله قرار دادند. اما واکنش جنبش اعتراضی به زرفی با سکوت و ابهام بیشتری در مقایسه با نامزدی علاوی همراه است (که چه بسا به دلیل پراکندگی این جنبش در رویارویی با بحران کروناویروس باشد).
جان هانا در بنیاد ضد ایرانی دفاع از دموکراسی‌ها مدعی شده است: انتخاب عدنان الزرفی به عنوان نامزد نخست وزیری عراق نشان داد که تا چه حد کنترل  ایران بر سیاست‌های عراق می‌تواند فرساینده باشد. نامزدی زرفی هم نویدی است برای نفوذ مجدد آمریکا بر حاکمیت عراق که با منافع آمریکا هم‌راستاست و هم خطر افزیش خشونت از سوی ایران را به همراه  دارد که از چنین شکست راهبردی، مایوس و دلسرد شده است.

به گزارش اعتدال، در ادامه این مطلب ادعا شده است: تلاش‌های ایران برای به نخست‌وزیری رساندن علاوی به شکست رسید. نامزدی علاوی با مهندسی ایران صورت گرفت که بیانگر تلاش‌های متمرکز جمهوری اسلامی برای حفظ جایگاه خود در برابر دو چالش مهم بود: نخست، ترور سردار قاسم سلیمانی، مغز متفکر راهبرد ایران در عراق؛ دوم، اعتراضات ضددولتی و ضدایرانی عراق و به ویژه شیعیان این کشور.

این بنیاد نزدیک به محافل صهیونیستی در ادامه ادعا کرده است: شکست علاوی در به دست آوردن رای اعتماد مجلس بیانگر شکست عمیق ایران بود. افزایش خشونت علیه معترضان به دستور مقتدی صدر (که تمایل دارد خود را به عنوان عامل تازه‌ی ایران پس از سلیمانی اثبات کند) فقط باعث شد که مخالفت آشکار جنبش اعتراضی با علاوی افزایش یابد. تلاش‌های صدر برای ترساندن سیاستمداران کرد و سنی برای دادن رای اعتماد به علاوی در مجلس هم به جایی نرسید.

به ادعای این نشریه، ایران در تقلا برای جبران این شکست، علی شمخانی، رئیس شورای امنیت ملی، را به بغداد فرستاد تا احزاب اسلام‌گرای برجسته‌ی عراق را در حمایت از یک نامزد تازه متحد کند که این اقدام هم بیهوده بود. با مرگ سلیمانی و شکست نامزدی علاوی، شکاف‌ها در میان احزاب شیعه افزایش  یافته و به این ترتیب این احزاب نتوانستند تا ضرب‌الاجل تعیین شده، نامزد تازه‌ای را معرفی کنند.

انتخاب زرفی از سوی صالح اقدام جسورانه‌ای بود. زرفی یک شیعه‌ی طرفدار آمریکا به شمار می‌رود که یک دهه از دوران تبعیدش را در ایالات متحده گذرانده و تابعیت آمریکایی دارد. زرفی پس از سرنگونی صدام، از سوی نیروهای آمریکایی به عنوان فرماندار نجف انتخاب شد. او در انتخابات مجلس 2018 میلادی نیز در فهرستی قرار داشت که تحت حمایت آمریکا بود.

بنابراین عجیب نیست که نامزدی او، مخالفت‌های شدید اغلب متحدان اصلی ایران در عراق از جمله نوری المالکی و هادی العامری، رئیس سازمان بدر، را به همراه داشته باشد. شبه‌نظامیان عراقی تحت حمایت ایران نیز نامزدی زرفی را به عنوان دسیسه‌ای آمریکایی که پایدار نخواهد بود، مورد حمله قرار دادند. اما واکنش جنبش اعتراضی به زرفی با سکوت و ابهام بیشتری در مقایسه با نامزدی علاوی همراه است (که چه بسا به دلیل پراکندگی این جنبش در رویارویی با بحران کروناویروس باشد).

تهدید متحدان ایران برای مانع‌تراشی در برابر نامزدی زرفی را باید جدی گرفت. برتری یک ملی‌گرای واقعی مانند زرفی که مصمم است حاکمیت عراق را بازگرداند، قدرت شبه‌نظامیان را تضعیف کند و روابط با غرب را در اولویت قرار دهد یکی از بدترین کابوس‌های رژیم ایران خواهد بود. ایران و نیابتی‌هایش برای شکست او از هیچ تلاشی فروگذار نخواهند کرد، بی‌توجه به هزینه‌ای که برای عراق دارد و برغم این که ایران اکنون با کروناویروس دست به گریبان است.

دولت ترامپ باید بداند که نامزدی زرفی نشان می‌دهد که ایران اکنون در عراق در موقعیت تدافعی قرار دارد. این موقعیت، خطرات بزرگی مانند افزایش خشونت را به همراه دارد چرا که ایران در بازیابی جایگاه برتر خود شکست خورده است. در عین حال این شرایط، فرصتی راهبردی برای آمریکا به شمار می‌رود. این که آیا با توجه به تمرکز آمریکا بر بحران کروناویروس خودش، واشنگتن توانایی بهره‌گیری از این فرصت را دارد یا خیر، پرسشی بی‌پاسخ است.

اگر شبه‌نظامیان حامی ایران به تنش‌زایی و هدف قرار دادن پرسنل آمریکا ادامه بدهند، دولت آمریکا گزینه‌ای ندارد جز این که به یک شکل پاسخ آنها را بدهد. این پاسخ به جای محدودیت باید با قدرت همراه باشد. رهبران ارشد شبه‌نظامیان باید در حملاتی شبیه حمله به سردار سلیمانی هدف قرار بگیرند. اصلی‌ترین متحدان ایران به ویژه مالکی و وابستگان فاسد او مانند امیری و صدر باید تحریم شوند.

شفاف‌سازی در این زمینه که گروه های نزدیک به ایران برای تهاجمات خود هزینه‌ی سنگینی پرداخت خواهند کرد، هم می‌تواند در برابر حملات آتی علیه آمریکایی‌ها بازدارندگی ایجاد کند و هم جناح حامی ایران را در موقعیت تدافعی نگه دارد و هم‌زمان شکاف‌های بین آنها را گسترش دهد. تضعیف نیروهایی که اکنون علیه نامزدی زرفی فعالیت می‌کنند هم از مزایای دیگر این راهکار است که بی‌شک یکی از دستاوردهای راهبردی بزرگ برای منافع عراق و آمریکا نیز می‌باشد.
نام:
ایمیل:
* نظر:
عکس خبری