کد خبر: ۲۳۷۵۲۰
تاریخ انتشار: ۰۴ فروردين ۱۳۹۹ - ۱۲:۵۵
تاریخ همواره توسط فاتحان نوشته شده است. جهان پساکرونایی نیز از این قاعده مستثنی نخواهد بود. دولت‌هایی که کرونا را مهار کنند برندگان دوره پساکرونا خواهند بود. نظام جهانی تحت فشار قرار خواهد گرفت و در نتیجه آن شاهد منازعات بیشتر درون و بین کشور‌ها خواهیم بود.
کارشناسان می‌گویند: جهان در پساکرونا چگونه دنیایی خواهد بود؟به نظر می‌رسد پاندمی کرونا چهره جهان را تغییر خواهد داد. نشریه "فارین پالسی" در این باره و چگونگی تغییرات رخ داده در دوره پساکرونا نظر کارشناسان و صاحب‌نظران و پیش‌بینی آنان را جویا شده است.

به گزارش اعتدال؛ این نشریه می‌نویسد: "همانند فروپاشی دیوار برلین، پاندمی کرونا باعث تحولی عمده در جهان خواهد شد. این ویروس جان بسیاری را گرفته و باعث ایجاد اختلال در بازار‌ها و ایجاد مشکل برای دولت‌ها شده است".

استفن والت: جهانی بسته‌تر با آزادی و رفاه کم‌تر

این همه‌گیری "کشو‌ر" (state) را قدرتمند و "ناسیونالیسم" (ملی‌گرایی) را باردیگر نیرومند خواهد کرد. تمام انواع حاکمیت ها (governments) اقدامات فوری برای مدیریت بحران برخواهند گزید و بسیاری از آنها پس از پایان بحران، تمایلی برای کنار گذاشتن این قدرت‌های تازه نخواهند داشت.

ویروس کووید-19 چرخش قدرت و نفوذ از غرب به شرق را افزایش خواهد داد. کره جنوبی و سنگاپور بهترین پاسخ را به شیوع ویروس داده‌اند و واکنش چین نیز پس از اشتباهات اولیه، خوب بوده است. پاسخ در آمریکا و اروپا کٌند و گزینشی بوده و درخشش "برند" غرب را تیره کرده است.

آنچه دگرش نخواهد یافت ماهیت ناسازگار و تغایر سیاست‌های جهان است. بلایای پیشین مانند اپیدمی آنفلوانزا در سال‌های 1918-1919- نتوانست به رقابت قدرت های بزرگ پایان دهد یا شروعی برای دوران تازه‌ی همکاری‌های جهانی باشد. کووید-19 هم نخواهد توانست.  

ما شاهد عقب‌نشینی بیشتر از جهانی‌سازی بیش‌از حد خواهیم بود، چرا که شهروندان از دولت‌های ملی انتظار خواهند داشت که از آنها حفاظت کنند و همچنین کشورها و شرکت‌ها در پی کاهش آسیب‌پذیری‌های بیشتر خواهند بود.

کوتاه سخن این‌که، ویروس کووید-19 دنیایی کمتر باز، کمتر شکوفا و کمتر آزاد خواهد آفرید. نباید این چنین می‌شد، اما ترکیب یک ویروس کشنده، برنامه‌ریزی‌های ناکافی و رهبری بی‌کفایت، بشریت را در مسیری تازه و آزاردهنده قرار داده است.


رابین نیبلت: پایان جهانی‌شدن آن‌گونه که ما می‌شناسیم

همه‌گیری کروناویروس می‌تواند باری باشد که پشت شتر جهانی‌سازی اقتصادی را می‌شکند.

رشد قدرت اقتصادی و نظامی چین، از پیش این اراده و قاطعیت دوحزبی را در ایالات متحده ایجاد کرده تا آن کشور را از فناوری برتر و مالکیت فکری حاصل‌شده توسط آمریکا جدا کنند و متحدان را نیز به پیروی از این سیاست مجبور نمایند.

افزایش فشار افکار عمومی و سیاسی برای تحقق اهداف کاهش انتشار گازهای آلاینده (کربن) از پیش، اعتماد بسیاری از شرکت‌ها به زنجیره‌های عرضه‌ی از راه دور را زیر سوال برده است.

اکنون کووید-19، دولت‌ها، شرکت‌ها و جوامع را مجبور کرده که ظرفیتشان را برای تحمل دوره‌های بلندمدت خودانزوایی اقتصادی بالا ببرند.

بسیار محتمل است که در این شرایط، جهان به ایده‌ی جهانی‌سازی متقابلا سودمند بازگردد، ایده‌ای که تعریف‌کننده‌ی شرایط در اوایل قرن 21 بود. همچنین با نبود انگیزه برای حفاظت از دستاوردهای مشترک حاصل از یکپارچگی اقتصادی جهانی، معماری حاکمیت اقتصادی جهانی که در قرن 20 ایجاد شد به سرعت از بین خواهد رفت.  

 در این صورت رهبران سیاسی برای به تعویق انداختن همکاری‌های بین‌المللی و عدم بازگشت به رقابت ژئوپولیتیکی آشکار باید توانایی چشمگیری در خویشتنداری داشته باشند.

رهبران با اثبات قدرت مدیریتشان در بحران کووید-19 به شهروندان، می‌توانند برخی سرمایه‌های سیاسی را برای خودشان دست و پا کنند. اما برای رهبرانی که شکست می‌خورند، بسیار دشوار خواهد بود که در برابر وسوسه سرزنش و مقصردانستن دیگران ایستادگی کنند.

کیشور مهبودانی: جهانی شدن با محوریت چین

پاندمی کرونا باعث تغییر محوریت جهانی شدن از امریکا به چین خواهد شد. واقعیت آن است که امریکایی‌ها اعتقادشان به جهانی شدن و تجارت بین‌المللی آزاد را از دست داده‌اند. چین، اما هنوز این باور را از دست نداده است. رهبران چین می‌دانند که شکست‌های‌شان در فاصله سال‌های ۱۸۴۲ تا ۱۹۴۹ میلادی به دلیل قطع ارتباط با دنیا بود و پیشرفت اقتصادی دهه‌های اخیرشان در نتیجه تعامل با جهان بوده است. چینی‌ها اعتماد به نفس دارند و معتقدند توان رقابت را دارند.

جان ایکنبری: ویروسی که به ضرر دموکراسی است

اکنون فرصتی برای ملی‌گرایان و مخالفان جهانی‌شدن در غرب فراهم شده که بگویند باید در دموکراسی تجدیدنظر کرد. فروپاشی اقتصادی و اجتماعی سبب می‌شود تا ملی‌گرایی تقویت شود. البته این ملی‌گرایی در کوتاه‌مدت جواب خواهد داد و در بلندمدت دموکراسی‌ها درصدد پیدا کردن راهی عملگرایانه برخواهند آمد تا نوعی از جهان وطن‌گرایی حفاظت شده را عرضه کنند.

شانون کی اونیل: سود کمتر و ثبات بیش‌تر

ویروس کرونا باعث کاهش سطح تولید جهانی می‌شود. زنجیره عرضه جهانی از نظر سیاسی و اقتصادی تحت فشار قرار خواهد گرفت. دولت‌ها بیشتر در اقتصاد مداخله خواهند کرد تا استراتژی اقتصادی را تعیین کنند. سود تولید کاهش می‌یابد، اما ثبات افزایش خواهد یافت.

شیوشانکار منون: زمان بازگشت دولت‌ها

کرونا عرصه سیاست را تغییر خواهد داد. دولت‌هایی که پیروزی نسبی بر پاندمی کرونا به دست آورند قوی‌تر خواهند شد. البته تا این لحظه تایوان و کره جنوبی در زمینه مقابله با کرونا بهتر عمل کرده‌اند. دو کشور دارای نظام دموکراتیک. در نتیجه، می‌توان گفت لزوما پوپولیست‌ها و دولت‌های اقتدارگرا در زمینه مبارزه با کرونا بهتر عمل نکرده‌اند.

البته این پایان ماجرا نیست، پاندمی کرونا به ضرر دنیای در تعامل با یکدیگر است. کشور‌ها خواستار بسته‌تر شدن و حفاظت بیشتر از خود خواهند شد.

جوزف نای: قدرت امریکا نیازمند یک استراتژی نوین خواهد بود

کرونا نشان داد استراتژی سال ۲۰۱۷ ترامپ با تمرکز بر رقابت قدرت بزرگ ناکافی است. حتی اگر امریکا به عنوان قدرت برتر مسلط شود نمی‌تواند به تنهایی امنیت‌اش را تضمین کند. امریکا برای فائق آمدن بر چالش‌هایی، چون تغییرات اقلیمی و ویروس کرونا نیازمند به اشتراک‌گذاری قدرت و اطلاعات با دیگران است.

جان آلن: تاریخ پسا کرونا توسط دولت‌های پیروز بر آن نوشته خواهد شد

تاریخ همواره توسط فاتحان نوشته شده است. جهان پساکرونایی نیز از این قاعده مستثنی نخواهد بود. دولت‌هایی که کرونا را مهار کنند برندگان دوره پساکرونا خواهند بود. نظام جهانی تحت فشار قرار خواهد گرفت و در نتیجه آن شاهد منازعات بیشتر درون و بین کشور‌ها خواهیم بود.

لوری گرت: مرحله نوینی در سرمایه‌داری جهانی

ویروس کرونا شوکی برای نظام مالی جهانی بود و نشان داد زنجیره عرضه آسیب‌پذیر است. کرونا باعث تغییرات اساسی در سرمایه‌داری جهانی خواهد شد. این ویروس باعث درون‌گراتر شدن اقتصاد کشور‌ها با هدف حفاظت از اقتصاد داخلی خواهد شد.

ریچارد هاس: دولت‌های شکننده‌تر

دولت‌ها درون‌گراتر خواهند شد و بیش‌تر سرمایه‌شان صرف مسائل داخلی می‌شود تا آنچه خارج از مرزشان روی می‌دهد. حرکت به سمت خودکفایی بیشتر خواهد بود. علاقه به پذیرش مهاجران کم‌تر می‌شود و دولت‌ها میلی به حل مشکلات منطقه‌ای و جهانی از جمله تغییرات اقلیمی نخواهند داشت. دولت‌ها شکننده‌تر خواهند شد. بسیاری از کشور‌ها با دشواری برآمدن از دوره بحران مواجه خواهند شد. روابط امریکا و چین بدتر شده و اتحادیه اروپا تضعیف خواهد شد. تنها جنبه مثبت این موضوع تقویت نظام درمانی کشور‌ها خواهد بود.

کوری شک: شکست امریکا در آزمون رهبری جهان

امریکا دیگر رهبر بین المللی قلمداد نخواهد شد چرا که تنها به فکر نفع و منافع خود است. این شکستی برای امریکا در آزمون رهبری جهان است.

نیکلاس برنز: در هر کشوری شاهد قدرت روح انسانی خواهیم بود

پاندمی کرونا قدرت روح انسانی و نمایندگان آن یعنی پزشکان و پرستاران را نشان داد. این موضوع امیدبخش است.
نام:
ایمیل:
* نظر:
عکس خبری