کد خبر: ۲۳۷۳۶۶
تاریخ انتشار: ۰۱ فروردين ۱۳۹۹ - ۱۰:۱۴
اکنون به نظر می آید که کارزار فشار حداکثری ترامپ، متوجه عراق شده و می خواهد درد اقتصادی وارد شده بر ایران را افزایش دهد. این باید هشداری باشد برای پایتخت های اروپایی، دست کم باتوجه به شکنندگی حاکمیت در عراق و تلاش دولت برای جلوگیری از بازخیزی داعش.
الی گرانمایه و سجاد جیاد در نشریه شورای اروپایی روابط خارجی، با تاکید بر اینکه دولت های اروپایی باید آمریکا را بر حذر دارند تا عراق را به میدان نبرد تازه اش در هماوردی با ایران تبدیل نکند نوشتند

به گزارش اعتدال، در ادامه این مطلب آمده است: اکنون به نظر می آید که کارزار فشار حداکثری ترامپ، متوجه عراق شده و می خواهد درد اقتصادی وارد شده بر ایران را افزایش دهد. این باید هشداری باشد برای پایتخت های اروپایی، دست کم باتوجه به شکنندگی حاکمیت در عراق و تلاش دولت برای جلوگیری از بازخیزی گروه موسوم به دولت اسلامی یا داعش.

باتوجه به از سرگرفته شدن حملات راکتی به پایگاههای آمریکایی، این ماجرا می تواند دولت ترامپ را برانگیزد تا عراق را زیر فشار اقتصادی شدیدتری قرار دهد با این امید که وادارش کند از ایران فاصله بگیرد.

جای شگفتی نیست که دولت ترامپ، عراق را واسطه ای ببیند که از مسیر آن بتواند اقتصاد ایران را در منگنه گذارد. عراق و ایران در سالهای اخیر، هرچه بیشتر در هم گره خورده اند به شکلی که اقتصادهایشان با هم افت و خیز می کنند. مدتی است که ایران، عراق را برای کاستن از فشار تحریم ها بکار می گیرد. یک مقام رسمی ارشد اروپایی می گوید، این تدابیر، عراق را به ریه اقتصاد ایران تبدیل کرده است. از 2018، عراق به مقصد اصلی صادرات کالاهای ایران تبدیل شده است. در واقع، تجارت میان این دو کشور اکنون به دوازده میلیارد دلار سالانه می رسد. دو طرف می خواهند که این داد و ستد را از 2021 به بیست میلیارد دلار برسانند.

عراق هم به رغم تلاش برای تنوع بخشیدن به منابع تامین کننده انرژی، به واردات گاز و برق ایران وابسته است تا بتواند اوج مصرف برق خود در تابستان را چاره کند. از این گذشته، حدود سه میلیون عراقی هر سال برای گردشگری، معالجه پزشکی، داد و ستد و دیگر اهداف، به ایران سفر می کنند و ارزهایی همچون دلار آمریکا را هزینه می کنند که ایران در شرایط کنونی اش، ارزش زیادی برای آن قائل است.

عراق اکنون به رغم درخواست اعلام شده اش برای یک موازنه محتاطانه میان دو شریک کلیدی خارجی اش یعنی ایران و آمریکا، بین در و دیوار این دو کشور گیر افتاده است. آمریکا نه تنها از پیوندهای اقتصادی عراق با ایران ناخرسند است بلکه احساس می کند که بادهای سیاسی در عراق هم علیه واشنگتن می وزد. پس از قتل سلیمانی و ابومهدی مهندس، بحث فزاینده ای در عراق بر سر حضور نیروهای آمریکایی جریان دارد و به نظر می رسد که قصد دارند تا آخر سال جاری میلادی به این هدف دست یابند. گسترش خشونت های این ماه، می تواند به این بحث بیشتر دامن بزند.

واشنگتن می خواهد از این نتیجه جلوگیری کند. دولت آمریکا علامت داده که می خواهد از تدابیر اقتصادی برای وادار کردن عراق به اتخاذ یک موضع ملایم تر نسبت به نیروهای آمریکایی استفاده کند. این رویکردی است که برخی تندروهای دولت بویژه در کاخ سفید، مدتهاست که به دنبال آن هستند با این هدف که عراق را وادار کنند اتکایش به ایران را کاهش دهد... حسب گزارش ها، دولت آمریکا حتی پیش نویس تحریم های تازه ای را آماده کرده با این قصد که دولت عراق را از صدور دستور خروج نیروهای آمریکایی منصرف کند.

یک نقطه فشار کلیدی، معافیت هایی است که به بغداد اجازه واردات گاز و برق از ایران را می دهد. دولت آمریکا به این نکته اشاره کرده که ممکن است با لغو این معافیت ها، عراق را در صورت واردکردن انرژی از ایران، مجازات کند.

پاشنه آشیل دیگر عراق هم اینکه ذخایر ارزی اش در نیویورک است. دولت آمریکا، آشکارا هشدار داده که می تواند دسترسی دولت عراق به این ذخایر را محدود یا حتی مسدود سازد. گمانه هایی هست که آمریکا این کار را عملا آغاز کرده چرا که در ماه ژانویه، جریان این ذخایر به عراق را به تاخیر انداخت، درست همزمان با مباحث سیاسیون عراقی درباره آینده حضور نیروهای خارجی در عراق. با سقوط قیمت نفت، عدم دسترسی دولت عراق به این ذخایر، می تواند ویرانگر باشد.

تحریم های پس از جنگ 1990 خلیج فارس، تاثیری کشنده بر زیرساخت های عراق داشت و بسیاری از عراقی ها را برای ادامه حیاتشان به چالش انداخت از جمله با کمبودهای شدید مواد غذایی، محدودیش های شدید در دسترسی به دارو و خدمات بهداشت و درمان. این است که عراقی ها، ذهنیتی هراس آور دارند که تحریم ها، کشور را به چنان روزهایی بازگرداند.

یک فاکتور تعیین کننده در مناسبات با آمریکا، ترکیب دولت تازه عراق است. عدنان زُرفی که یک دو تابعیتی عراقی- آمریکایی است، تلاش می کند تا میانه آوریل، دولت تازه را تشکیل دهد و این تصور گسترده وجود دارد که در آنصورت تلاش خواهد کرد مناسبات با واشنگتن را بازسازی کند.

دولت های اروپایی نیز منافع چشمگیری در عراق دارند بویژه در مبارزه با تروریسم، ثبات بخشی به کشور و بهینه کردن شرایط زندگی در عراق برای جلوگیری از امواج پناهندگان به سمت اروپا. پس باید تلاش هایشان را به فوریت شکل دهند تا آمریکا را از اعمال فشار اقتصادی بر عراق منصرف کنند. شاید فشار بیش از حد بر عراق، این کشور را مجبور سازد که بیش از پیش به ایران متکی شود.
نام:
ایمیل:
* نظر:
تازه‌های کسب و کار
عکس خبری