کد خبر: ۲۳۴۹۳۱
تاریخ انتشار: ۲۱ بهمن ۱۳۹۸ - ۱۰:۱۷
حجت‌الاسلام عباسی، رییس جامعه‌المصطفی می‌گوید: "بنده در گذشته و در حال حاضر مسوول بخش اروپای جامعه‌المصطفی بوده و هستم و حاضرم سوگند بخورم که 70 تا 80 درصد مردم اروپا سطح زندگی پایین‌تری از مردم ایران دارند. رسانه، دنیا را به نحو دیگری ترسیم کرده است و نمی‌دانیم در کشورها چه خبر است."

ایشان ناگهان در ادامه ادامه داد: روزانه میلیون‌ها نفر در اروپا سعی می‌کنند از طریق غیرقانونی به ایران مهاجرت کنند و به دلیل ازدحام بیش از حد در مرزها، زیر دست و پا له می‌شوند و می‌میرند. من خودم در خیابان شانزه‌لیزه بودم و دیدم که یک نفر آگهی فروش کلیه و قلب خود را روی دیوار می‌چسباند. به او گفتم: قلب نداشته باشی که می‌میری! او در پاسخ گفت: مرگ برایم از زندگی در پاریس بهتر است. فقر و فلاکت در بندر موناکو بیداد می‌کند. زیر تمام پل‌ها و دور تمام میدان‌های اروپا پر از کارگرهای بیکار است که منتظر وانت هستند. مردم در لندن سنگدان مرغ می‌خورند. پراید در آلمان به پول ما 120 میلیون تومان است. در ایران هر کس حداقل یک پراید دارد. ایتالیایی‌ها توان خرید ماشین را ندارند و سوار خر می‌شوند. در بلژیک خرها سوار مردم می‌شوند. در اسپانیا مردم از بیکاری دنبال گاوها می‌کنند.

 حقوق تمام کارگران عقب افتاده و هر روز تحصن می‌کنند اما به جای رسیدگی به آنها کارفرماها از آنها شکایت می‌کنند و دادگاه کارگران را به زندان محکوم می‌کند. من خودم با چشمان خودم دیدم که کارگران یک معدن طلا در هلند را شلاق زدند. در سراسر اروپا روزانه بیش از سه هزار نفر از بدبختی خودسوزی می‌کنند و بوی بدی که گهگاه در تهران استشمام می‌کنید به خاطر همین خودسوزی‌هاست.

یک روز در دانمارک یک پدر از فرط گرسنگی فرزند خود را خورد. در سوئد مادران از بس گرسنه هستند، وقتی حامله می‌شوند بچه خود را به دنیا نمی‌آورند تا در شکم‌شان بماند و بیشتر گرسنه نشوند. اما بیچاره‌ها از بس بی‌سواد هستند نمی‌دانند که بچه در رحم است و ربطی به معده و روده ندارد.

همین چند وقت پیش یک پرتغالی من را در لیسبون دید و گفت: اگر من با هزینه خودم به ایران مهاجرت کنم و در آنجا سوار هواپیما شوم قول می‌دهید من را با موشک بزنند؟!

 رسانه‌ها طوری لندن را نشان می‌دهند که انگار سیستان‌و‌بلوچستان است. یک بار در منچستر یک نفر جلوی من را گرفت و گفت: تو رو خدا من را با خودت به بانه ببر. آرزوی من این است که کولبری کنم و با تیر کشته شوم. دلم برایش سوخت. دو ماه پیش او را به ایران آوردم و با اتوبوس فرستادمش بانه. الان قرار است جنازه‌اش را داخل همان یخچالی که روی دوشش بود بگذارند و بفرستند منچستر برای خانواده‌اش!

روزنامه جهان‌صنعت
نام:
ایمیل:
* نظر:
عکس خبری