کد خبر: ۲۲۳۴۱۳
تاریخ انتشار: ۲۰ خرداد ۱۳۹۸ - ۱۶:۴۷
»
تغییر 180 درجه ای سبک بازی تیم ملی زیر نظر مارک ویلموتس، می تواند یک نقطه عطف ویژه باشد.
تغییر 180 درجه ای سبک بازی تیم ملی زیر نظر مارک ویلموتس، می تواند یک نقطه عطف ویژه باشد.

به گزارش اعتدال به نقل از جماران؛ در فوتبال دنیا و به خصوص رده ملی رسم بر این است که برنامه‌ریزی بلندمدت انجام شود و  تیم‌ها مسیر 20، 30 یا 40 ساله را طی کنند و در نهایت به هدف از پیش ترسیم شده، برسند. نمونه‌اش ژاپن که برنامه‌ریزی جدی و حرفه‌ای‌اش در فوتبال با کارتون فوتبالیست‌ها آغاز شد و تا سال 2050 هم ادامه خواهد داشت. فکر می کنید هدفی که ژاپن ترسیم کرده چیست؟ قطعا قهرمانی جام جهانی، حدود 31 سال دیگر.

برنامه‌ی ژاپن تغییر نمی‌کند، فقط مهره‌ها هستند که جای خود را به دیگری می‌دهند. این جابجایی‌ها اما تأثیری روی هدف و نگرش تیم ملی ژاپن نمی‌گذارد. آن‌ها راهی را می‌روند که برایش برنامه ریخته‌اند.

در همه تیم‌های ملی فوتبال اما این قاعده رعایت نمی‌شود. گاهی مربیان بر حسب توانایی فنی خود و البته ابزاری که در اختیار دارند، سیستم، روش و سبک بازی‌شان را انتخاب می‌کنند. به عنوان نمونه اگر در ژاپن و یا کشورهای پیشرفته‌ی فوتبال جهان، تیم ملی بزرگسالان با یک روش و یک آرایش بازی می‌کند، تیم‌های پایه نیز باید چنین سیستمی را انتخاب کنند و بر پایه‌ی آن بازیکنانی ساخته شوند که چند سال بعد بتوانند بهترین عملکرد را در تیم اصلی به نمایش بگذارند.

** سبک انتخابیِ کی روش

در ایران اما از این خبرها نیست و برخی اوقات چنین اتفاقی خوشایند هم هست! کارلوس کی‌روش حدود 8 سال سرمربی تیم ملی ایران بود. روش انتخابی او برای تیم ملی، سازماندهی منظم تیمی با محور دفاع مطلق و استفاده از ضد حمله‌ها بود. به عنوان نمونه تیم ملی مقابل کره‌جنوبی با همان روشی بازی می‌کرد که برابر آرژانتین حاضر بود. روشی که ایران را به دو جام جهانی 2014 و 2018 رساند اما هیچ‌گاه مقبولیت عمومی از منظر جذابیت، نداشت. مردم از تماشای بازی تیم ملی لذت نمی بردند و شاید این تنها نقطه ضعفی بود که سال‌ها فوتبال ایران را آزار می‌داد.

کارشناس‌ها طی 8 سال در پس تعریف و تمجیدها از ساختارمدار بودن و شخصیت فوتبالی پیدا کردن تیم ما، انتقاداتی از این سبک بازی را هم در پی داشت. منتقدان معتقد بودند کی‌روش انتظارها را برآورده نکرده و ایران هم بازی زیبا و تماشاگرپسندی به نمایش نمی‌گذارد.

انتقادها از این حیث منطقی بود اما کارلوس کی‌روش هم نظر دیگری داشت. سرمربی پرتغالی سابق تیم ملی همیشه می‌گفت اگر برای ایران پلن ‌B  بسازد، شاید این خاصیت دفاعی از بین برود و بازیکنان دیگر نتوانند چنین روشی را به بهترین شکل ممکن به نمایش بگذارند.

هر چه بود و هر اتفاقی که افتاد، کی‌روش پس از ثبت رکورد باثباتترین سرمربی خارجی تیم ایران، به کلمبیا رفت و جای خود را به مارک ویلموتس داد.

مربی بلژیکی و 50 ساله‌ای که سال‌ها در تیم ملی کشورش مربیگری کرده و مدتی هم روی نیمکت ساحل‌عاج نشسته. ویلموتس مقابل سوریه برای نخستین بار روی نیمکت ایران نشست و مهمترین نکته‌ی بازی تیم ملی، تغییر در سبک آن بود. از فوتبال تدافعی به تهاجمی؛ هر چند نباید فقط با یک بازی ویلموتس و تیمش را قضاوت کنیم اما انگار این مربی با ایده‌های هجومی به ایران آمده و هدفش تغییر روش بازی تیم ملی است.

** راهی که ایویچ رفته بود!

محمد خاکپور که یکی از بازیکنان نسل 98 بود و سابقه‌ی بازی زیر نظر تومیسلاو ایویچ را داشت، نکته‌ای جالب درباره‌ی این مربی نقل می‌کند.خاکپور می‌گوید: «با ایویچ رابطه‌ی خوبی داشتم و او سعی می‌کرد نکته‌های جالبی را به بازیکنان آموزش بدهد. وقتی با او حرف می‌زدم، می‌دیدم که تاریخ ایران را می‌شناسد و از اتفاقات آن باخبر است. به عنوان نمونه می‌دانست که 5 قرن قبل چه بر ایران گذشته و چه کسی حکومت را به دست داشته است. یک بار از او پرسیدم چرا اینقدر از ایران اطلاعات دارید که در جواب گفت یک مربی وقتی به کشوری دیگر می‌رود، باید زمان زیادی را صرف کند تا با تاریخ و فرهنگ آن کشور و مردمش آشنا شود. آن وقت است که سلایق مردم بیشتر می شناسد و می تواند کار آسانتری پیش رو داشته باشد.»

البته ایویچ که او هم تا حدودی سبک فوتبال تهاجمی را وارد تیم ملی 98 کرده بود، عاقبت بخاطر ضعف دفاع تیم ملی در یکی از بازی های تدارکاتی منتهی به جام جهانی فرانسه، بخاطر دریافت گل های فراوان از تیم آماده آ.اس رم، اخراج شد!

ویلموتس در اندیشه تغییر سبک تیم ایران

انگار ویلموتس هم با اطلاعات کمی حداقل از فوتبال ایران، وارد کشورمان نشده است. شاید او خوب می‌داند که تماشاگر ایرانی بازی هجومی را می‌پسندد، حتی اگر منجر به شکست تیم ملی شود. حرفی که بیرانوند به زبان آورد و مدعی شد ویلموتس از بازیکنان گل می‌خواهد، حتی اگر در نهایت گل بزنیم و بازی را ببازیم.

مارک ویلموتس در اندیشه‌ی تغییر سبک بازی تیم ملی است و این را می‌ شد در همان بازی نخست و دیدار مقابل سوریه هم مشاهده کرد. مربی بلژیکی خودش سال‌ها مهاجم، هافبک نفوذی، بال راست و بال چپ بوده و در تمام پست‌های تهاجمی بازی کرده. تجربیات او در این بخش کامل است؛ بخصوص که وحید هاشمیان را نیز به عنوان یکی از دستیاران ایرانی خود انتخاب کرده است. وحید خودش یکی از بهترین مهاجمان تاریخ تیم ملی بوده و همین می‌تواند به ایران در تغییر سبک بازی کمک کند.

بعد از تقابل با سوریه، حالا نوبت بازی با کره‌جنوبی است

کره جنوبی؛ حریفی قدرتمندتر از سوریه که می‌تواند محک جدی برای ویلموتس باشد. کره با تمام قدرت و تمام قوا وارد زمین می‌شود اما ایران بازیکنانی نظیر اشکان دژاگه، سامان قدوس، مجید حسینی و سردار آزمون را در اختیار ندارد. انتظار از تیم ملی، بازی با سبک تهاجمی است اما نه بی‌محابا. چون حریفی به نام کره‌جنوبی مقابل تیم ملی است، به عنوان میزبان و یکی از قدرت‌های اصلی فوتبال آسیا. این بازی فردا (سه شنبه - 21 خرداد 98) از ساعت 15:30 به وقت تهران در ورزشگاه جام جهانی شهر سئول برگزار خواهد شد.

شاید در پس بی برنامه بودن و ساختار نداشتن مسیر فوتبال ملی ایران که در هر مقطع به انتخابی مربیانی با سبک های مختلف انجامیده، فقط بتوانیم به تغییر روش تیم ملی به سبک تهاجمی و تست آن زیرنظر یک مربی خارجی نسبتا بزرگ دل خوش کنیم. اینکه با فوتبال منظم و تدافعی کی روش که البته اگر شیرازه اش مثل بازی با ژاپن در نیمه نهایی جام ملت ها می پاشید، دیگر به سختی می شد آن را جمع کرد؛ آن نتایج البته قابل قبول را طی 8 سال گرفتیم و اکنون با ویلموتس قرینه آن سبک را هم امتحان می کنیم. شاید تنها تفاوت سبک انتخابی جدید، تقارن آن با ویژگی های تکنیکی و خلاقیت محوری فوتبالیست های ایرانی باشد که اتفاقا اعتماد به نفس تیمی را هم افزایش می دهد و به ارایه یک فوتبال زیبا می انجامد.
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی:
اخبار داغ