کد خبر: ۲۲۰۵۸۸
تاریخ انتشار: ۲۰ فروردين ۱۳۹۸ - ۱۱:۲۵
»
چگونه شهردار تهران و مدیران شرکت مترو می پندارند که مسئولیت ایمنی طرح را قبول کنند برای افتتاح زودهنگام ان کافیست، آیا همین که شهردار و مسئولین شهری وقت شیراز، مسئولیت اجرا و ایمنی خیابان حاشیه ای دروازه قرآن را بر عهده گرفتند، مانع از بروز حادثه شد و جان شهروندان حفظ گردید؟ اگر جان شهروندان خدای ناکرده به مخاطره بیافتد، قبول مسئولیت آقای حناچی دیگر چه ارزشی دارد؟
بخش جنوبی خط 6 مترو تهران با طول ۹ کیلومتر صبح روز یکشنبه با حضور حسن روحانی، رییس جمهور به بهره برداری رسید.

به گزارش اعتدال، درباره ایمنی بخش تازه افتتاح شده متروی تهران حرف و حدیث های بسیاری است، از جمله اینکه محمد علیخانی، رئیس کمیسیون عمران و حمل و نقل شورای شهر تهران در چندین نوبت نسبت به رعایت نشدن نکات ایمنی در ساخت این خط از مترو هشدار داده است.

هشدارهایی که هیچ گاه توسط شهردار و شرکت متروی تهران جدی گرفته نشده و ان ها کماکان اصرار به افتتاح و راه اندازی این خط مترو داشته و دارند. عجیب تر این که علیخانی از پذیرش کامل مسؤولیت ایمنی این خط توسط شخص شهردار تهران خبر داده و تاکید کرده است بر اساس ایمین این خط از متروی تهران بر اساس نقشه‌های طرح و با رعایت استانداردهای بین‌المللی تامین نشده است.

حال سوال این جاست اگر شهردار تهران مسئولیت امری که ممکن است جان شهروندان را به خطر بیاندازد، بپذیرد، برای اجرایی کردن آن کافیست؟ اگر خدای ناکرده در آینده اتفاقی تلخ و ناگوار در این خط مترو به دلیل عدم نکات ایمنی رخ دهد، پیروز حناچی، شهردار تهران پاسخگو خواهد بود؟ نقش نهادهای اجرایی و نظارتی در این گونه موارد چه می شود، ایا باید تنها نظاره کنند و واکنشی نشان ندهند تا خدای ناکرده اتفاقی که نباید رخ دهد؟

عجیب اینکه رییس شورای شهر تهران به جای موضع گیری در این مورد سکوت کرده و گفته فعلا اظهار نظری نمی کند. مگر نه اینکه مهمترین وظیفه شورای شهر، نظارات بر عملکرد شهرداری است، حال اینکه رییس شورا، درباره این موضوع مهم موضع گیری و شهرداری را به حفظ ایمنی و جان شهروندان وادار نمی سازد، جای سوال دارد.

در مراسم افتتاح همین خط از مترو، حسن روحانی صدور مجوز دریافت در بستر رودخانه ها را بازی با جان مردم دانست و از شهرداری ها بابت آن انتقاد کرد، اما اکنون جای این سوال است که افتتاح زودهنگام خط 6 متروی تهران بدون درنظر گرفتن نکات ایمنی و استانداردهای بین المللی بازی با جان مردم نیست؟ تا چه زمانی شهرداری تهران باید با تکیه بر سرمایه های هنگفتی که در اختیار دارد، از اجرای ایمن طرح های خود شانه خالی کرده و پاسخگوی افکار عمومی نباشد؟

آیا همین که شهردار تهران تلویحا و نه کتبا مسئولیت ایمنی مترو را بر عهده بگیرد کافیست و تمامی مشکلات در یک لحظه بر طرف گردیده است؟ پس نقش نهادهای نظارتی و اجرایی چه خواهد شد؟ ریاست جدید قوه قضاییه روز گذشته از برخورد با مسببان حوادث سیل اخیر خبر داد و اظهارداشت : " بی توجهی ها از ناحیه هیچ کس پذیرفته نیست و دستگاه قضایی تا رسیدن به نتیجه مشخص و اعلام آن به مردم، بررسی های خود را ادامه خواهد داد. مسئولانی که در این عرصه مسئولیتی در هر دوره زمانی داشته اند باید پاسخگوی عملکرد خود باشند. " این اظهارات نشان می دهد همانگونه مردم انتظار دارند با خاطیان برخوردی جدی خواهد شد. با توجه به اشارات ریاست قوه قضاییه، انتظار می رود برخورد با خاطیان در تمامی دستگاه ها به خصوص در شهرداری تهران و جلوگیری از بهره برداری طرح های ناایمن با توجه به وسعت جمعیت تهران مورد توجه جدی قرار گیرد.

از قوه قضاییه و رییس تازه منصوب شده این انتطار می رود، برخورد با بدعت افتتاح و اجرای طرح های نیمه تمام و ناایمن را از همین جا آغاز کند و نشان دهد برخورد با بازی با جان شهروندان تبعات سنگینی برای مسئولین بی توجه و ناکارآمد دارد. هنوز داغ حادثه سیل شیراز و همچنین حوادث سیل در نقاط مختلف کشور، بر دل ایرانیان سنگینی می کند و این انتظار می رود قبل از اینکه حادثه تلخ دیگری این بار در قلب پایتخت بیافتد، قوه محترم قضاییه صلابت خود را نشان دهد.

چگونه شهردار تهران و مدیران شرکت مترو می پندارند که مسئولیت ایمنی طرح را قبول کنند برای افتتاح زودهنگام ان کافیست، آیا همین که شهردار و مسئولین شهری وقت شیراز، مسئولیت اجرا و ایمنی خیابان حاشیه ای دروازه قرآن را بر عهده گرفتند، مانع از بروز حادثه شد و جان شهروندان حفظ گردید؟ اگر جان شهروندان خدای ناکرده به مخاطره بیافتد، قبول مسئولیت آقای حناچی دیگر چه ارزشی دارد؟

هنگامی که مسئولین نظارتی در سازمان های مربوطه و دستگاه های اجرایی توان برخورد با چنین مواردی را ندارند و نظارت کافی بر ایمنی طرح های مهمی همچون مترو نمی کنند، از قوه قضاییه این انتظار می رود به موضوع ورود کرده و در همین ابتدای طرح با خاطیان و اهمال کاران برخورد نماید و بازی با جان مردم قبل از این که خدای ناکرده اتفاق ناگواری پیش آید، تاوان داشته باشد و خط قرمز مسئولین شمرده شود. وگرنه پس از بروز حادثه و خدای ناکرده صدمه به جان مردم معرفی مقصر یا مقصران و حتی برخورد قضایی با آنها هیچ دردی از دردهای قربانیان و حادثه دیدگان و خانواده های آن ها نخواهد کاست.

نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی: