کد خبر: ۲۱۶۱۱۲
تاریخ انتشار: ۱۶ دی ۱۳۹۷ - ۱۱:۲۵
»
آنچه از ظاهر امر بر می آید اینکه حوادث دولت قبل در حال تکرار است و برخی چهره های نزدیک به رییس جمهور و با طرز تفکری خاص در حال افزایش قدرت در دولت هستند و منتقدان آن ها به هر صورتی باید از دولت خارج شوند. حال سوال اساسی این است مردم در اردیبهشت 96 به حسن روحانی رای داده اند یا محمدباقر نوبخت؟ دولت دوازدهم دولت روحانی است یا دولت نوبخت یا دولت واعظی؟
اوایل هفته گذشته نماینده تهران از استعفای قاضی زاده هاشمی وزیر بهداشت خبر داد. الیاس حضرتی در صفحه شخصی خود در توییتر نوشت: «متاسفانه باخبر شدم، دکتر قاضی‌زاده هاشمی در اعتراض به کاهش بودجه‌ سلامت، استعفا داده و چند روزی است در جلسات هیات دولت شرکت نمی‌کند. وظیفه تمام دلسوزان است که مانع از استعفای ایشان شوند و امیدوارم به‌زودی وزیر بهداشت دوباره در دولت حاضر شوند.»

به گزارش اعتدال، همین توئیت باعث شد تا سیاسیون به گمانه زنی درباره استعفای وزیر بهداشت بپردازند. حتی برخی این استعفا را تکذیب کردند. اما سرانجام نوبخت، رییس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی از استعفای وزیر بهداشت خبر داد.  وی گفت: من مخالف افزایش بودجه وزارت بهداشت هستم زیرا معتقدم زیادی بودجه به این وزارتخانه داده شده است و این پول در این وزارت‌خانه حیف و میل می‌شود.

جالب اینکه نوبخت، رییس کمیسیون بهداشت و درمان، برادر نوبخت رئیس سازمان برنامه و بودجه است که وزیر بهداشت خلف وعده او و سازمان متبوعش را دلیل استعفای خود بیان کرده است. قاضی زاده در متن استعفای خود نوشت: طی چند سال گذشته تلاش کردم که به واسطه ناهماهنگی و خلف وعده های مکرر مدیریت سازمان برنامه و بودجه کشور به این مرحله نرسیم. اما آن روال ادامه یافت و حتی دستورهای مکرر حضرت عالی در طول سال های گذشته همچنان مطلع مانده و یا ناقص اجرا شده است و به یقین سلامت هموطنان را در آینده نه چندان دور باچالش های فراوان مواجه خواهد نمود. لذا ادامه کار را امکانپذیر نمی بینم و به ناچار بدین وسیله استعفای خود را از ادامه مسئولیت تقدیم می نمایم.

استعفای قاضی زاده همراه با انتقاد از سازمان برنامه و بودجه باعث شد نوبخت واکنش تندی به این استعفا داشته باشد. رئیس سازمان برنامه و بودجه گفت: بنده هم می‌توانم در جمع بازنشستگان شرکت کنم و بگویم پول به شما داده نشده و با دستمالی اشکم را هم پاک کنم؛ این که مشکلی را حل نمی‌کند. چطور شد بازنشستگان دو تا دستگاه دیگر حل شد اما این بازنشستگان حل نشد؟ یک مدتی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و دکتر ربیعی زحمتکش مورد خطاب بود. اصلا آن سازمان بیمه سلامت هم کنده شد و  به وزارت بهداشت برده شد. اگر می خواهید سازمان برنامه و بودجه را هم بکنیم و ببریم آنجا بگذاریم؟ می خواهید ما هم مستعفی شویم. اینها که مشکل کشور را حل نمی کند.
 
با این حال بیشتر از یک هفته طول کشید تا رییس جمهور به استعفای قاضی زاده واکنش نشان دهد. واعظی رییس دفتر روحانی، از مقاومت رییس جمهور در برابر پذیرفتن استعفای وزیر بهداشت خبر داد. وی اظهار کرد: وزیر بهداشت یکی از وزرای بسیار موفق در دولت یازدهم و دوازدهم است که فعالیت‌های بسیار خوبی داشته‌ و از همه مهم‌تر این که طرح تحول سلامت را به خوبی پیش برده است. رییس جمهور وی را وزیر بسیار لایق و با عملکرد خوب می داند و به همین خاطر تا الان مقاومت کرده است تا استعفای وی را نبپذیرد. تلاش می‌شود با صحبت این مشکل حل شود.

اما سرانجام روحانی با استعفای قاضی زاده موافقت کرد و سعید نمکی به عنوان سرپرست وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی منصوب شد.  سعید نمکی، ‌معاون علمی فرهنگی و اجتماعی سازمان برنامه و بودجه، مدیر گروه ایمونولوژی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی است. 

نکته جالب در کارنامه نمکی معاونت در همان دستگاهی است که وزیر سابق اختلاف با آن را دلیل استعفای خود بیان کرده است. حال جای این سوال است که آیا انتخاب نمکی برای موافقت تام با بودجه وزارت بهداشت است؟ 

سوال اینکه چرا معاون نوبخت باید به عنوان سرپرست وزارت خانه تعیین شود و آیا رابطه با شخص نوبخت او را به این مسند رسانده است؟ و اینکه در خیل مدیران و متخصصان پزشکی کشور حتما باید معاون سازمان برنامه و بودجه، مدیر  وزارت بهداشت گردد؟

چرا با خروج وزرا از دولت، نزدیکان واعظی و نوبخت وارد هیات دولت می گردند. عجیب اینکه پس از کرباسیان، وزیر سابق اقتصاد، دژپسند معاون دیگر نوبخت به وزارت اقتصاد رسید. نمونه های دیگری را نیز می توان پیدا کرد از نزدیکان و منتصبان رییس سازمان برنامه و بودجه و رییس دفتر رییس جمهور بوده اند، به مقامات ارشد دولت رسیده اند. چرا باید اعضای بلند پایه دولت تنها از بین نزدیکان و رابطان یکی دو شخص خاص از همراهان روحانی انتخاب شوند؟ اگر این انتخاب ها با توجه به فعالیت حزبی و یک حزب خاص باشد، می توان این انتصابات را با توجه به حزب و فعالیت حزبی برشمرد، اما اینکه تازه منتصبان از نزدیکان یکی دو چهره دولت باشند، جای سوال و البته انتقاد است.

آیا پس از فشار به وزیر بهداشت، باید منتظر بود سایر وزرای دلسوز و البته منتقد نوبخت و واعظی نیز یکی پس از دیگر و هر کدام با لطائف الحیلی از دولت دور شوند و جای آن ها نزدیکان همین چهره ها وارد دولت شوند؟ ایا این وزرا نیز همچون معاون اول باید منتظر کمرنگ شدن نقش خود در دولت باشند؟ آنچه از ظاهر امر بر می آید اینکه حوادث دولت قبل در حال تکرار است و برخی چهره های نزدیک به رییس جمهور و با طرز تفکری خاص در حال افزایش قدرت در دولت هستند و منتقدان آن ها به هر صورتی باید از دولت خارج شوند. حال سوال اساسی این است مردم در اردیبهشت 96 به حسن روحانی رای داده اند یا محمدباقر نوبخت؟ دولت دوازدهم دولت روحانی است یا دولت نوبخت یا دولت واعظی؟
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی: