کد خبر: ۲۱۶۰۸۹
تعداد نظرات: ۲ نظر
تاریخ انتشار: ۱۵ دی ۱۳۹۷ - ۱۸:۰۰
در اوج روزهای بحرانی زلزله ،حدود ساعت ۲۴ نیمه شب از کرمانشاه به خانه ام در تهران برگشتم.هنوز ننشسته بودم که یکی از مسوولان وزارت بهداشت و درمان تماس گرفت و گفت: دکتر قاضی زاده هاشمی خواسته فردا پنج صبح ایشان را در سفر به مناطق زلزله زده همراهی کنید.

قرار بود وزیر شماری از خیرین کشور را برای احداث دو بیمارستان و دهها مرکز و خانه بهداشت به استان بیاورد. بلافاصله پاسخ مثبت دادم. به هر حال در این دوره نمایندگی ام با دو حادثه ترور و شهادت دوستانم و زلزله ی غرب استان برای همیشه ی عمر تلخکام شدم.و چون هفته ای چند بار در پیگیری مسایل زلزله به استان می رفتم،برای کاهش نگرانی همسر و فرزندانم به گونه ای عمل میکردم که آنها فکر می کردند مثل همیشه صبح تا شب در مجلس حضور دارم.البته سعی می کردیم از دوربین هم دوری کنیم.چه بسیار مسوولانی که جلوی دوربین آمدند و هنوز زلزله زدگان منتظر عمل آنها به وعده هایشان هستند.

 اول صبح سوار هواپیما شدیم. جماعتی از خیرین فعال در مناطق محروم،پزشکان نوع دوست،هنرمندان و ستاره ها(سلبریتی ها) و نمایندگان بانک ها و شرکت های خصوصی به دعوت وزیر آمده بودند.بزم شیرینی از شریف ترین انسان هایی که در کمتر جایی از دنیای امروز یافت می شوند.به عنوان یکی از نمایندگان آن مردم جنگ دیده و رنج کشیده ،زلزله زده و بی  مهری دیده،از آن زمان از تناقض مردی و نامردی در مدیریت زلزله در کشور آزار می دیدم.

در یک طرف وزیری که هیچ نیاز دنیوی به پست وزارتش نداشت از آبرویش،شأنش،نفوذش و البته امید بخشی مبتنی بر صداقتش استفاده می کرد تا بلای زلزله را به فرصتی برای ارتقای زیرساخت های بهداشت و درمان استان کرمانشاه تبدیل کند و در طرف دیگر "عدد بازان" حاکم بر نظام بودجه نویسی کشور که حتی زلزله زدگان نیز از مکر آنها در امان نماندند.به عنوان یکی از ظلم ها،آنها هنوز اجازه نداده اند یک ریال از صندوق توسعه برغم مجوز مقام معظم رهبری به زلزله زدگان پرداخت شود.

البته ظلم بزرگتر از این را بازهم در حق استان،کشور و رهبر انقلاب وقتی مرتکب شدند که از ۳۰۰ میلیارد تومان بودجه راه آهن غرب کشور(مسیر فوق استراتژیک تهران-خسروی- بغداد-لاذقیه) فقط ۲۸ میلیارد تومان آن را تخصیص دادند.و گریه آورتر اینکه در لایحه بودجه سال آینده برای این طرح بین المللی فقط ۵۳ میلیارد تومان، ولی برای مسیر داخلی رشت ۱۶۰ میلیارد تومان پیشنهاد داده اند.


آن روز به همراه وزیر شریف جناب دکتر قاضی زاده هاشمی کلنگ احداث دو بیمارستان جدید توسط خیرین در اسلام آبادغرب و سرپل ذهاب زده شد.این دو بیمارستان به همراه بیش از ۱۵۰ مرکز و خانه بهداشت جدید یا نوسازی شده ،شاخص های توسعه بهداشت و درمان غرب استان کرمانشاه را در حد مناطق برخوردار کشور ارتقا خواهد داد.

وزیر بهداشت یکی از سربلند ترین مدیران ارشد کشور در بحران زلزله است.به افتخارات فوق باید عملکرد و رکورد سازی ایشان و تمام نیروهای خدوم وزارتخانه در کشور و استان در هنگام مدیریت بحران را اضافه کرد.تا ظهر اولین روز بعد از زلزله تمام مجروحان سامان یافته بودند.بی سابقه ترین اعزام های اورژانسی زمینی و هوایی در مقیاس های زمانی، کمی و کیفی صورت گرفت.در اوج بحران در زمینه تأمین دارو و اعزام متخصص،با کفایت تمام عمل شد و در یک کلام زلزله زدگان هیچگاه برادری آن وزیر شریف را فراموش نمی کنند.

و این واقعیت تلخ نظام مدیریت کشور ماست:رفتن مدیران لایق،دلسوز و شریفی که کار کردنشان،ناکارآمدی خدایان باند های قاچاق پست و مقام را عیان می کند،صداقتشان آنها را در بزم های دودوزگان سیاسی،نامحرم می سازد و استقلالشان در نهایت آنها را قربانی توطئه ی "نوچه گان قدرت" می کند.به عنوان یک کارشناس هشدار می دهم که در دوران حساس کنونی ،خطرناکتر از تحریم،محروم ساختن کشور از مدیران لایق،دلسوز،جسور و مستقل و البته دارای شأن و جایگاه ملی،مردمی،صنفی و تخصصی است.

تمام شناخت من از دکتر قاضی زاده ی هاشمی تنها حاصل دو سال و هفت ماه همکاری در دو قوه ی متفاوت است.ایشان برای جمع کردن مال و جاه به صدارت نیامده بود. تلاش هایم برای تداوم خدمت او ، ازجمله نیم ساعت گفت و گوی تلفنی با شخص ایشان نتیجه نداد. حق داشت.دنیایش متفاوت بود.اصولا وقتی با جدیت و صداقت کار میکنی ،ولی عده ای همه چیز را بازی می بینند،آنهم در حوزه ای که به جان انسان ها بسته است،دیر یا زود یکی باید می رفت. و چون بازی سیاست ادامه دارد، بازیگرانش باید می ماندند.

 با رفتن هر مدیر قوی و دلسوز ،به شدت احساس خستگی می کنم.خبر پذیرش استعفای قاضی زاده هاشمی را در یکی از دلگیرترین جاهای دنیا به من دادند.در اردوگاه قرنطینه ی افغان های مظلومی که توسط قاچاقچیان انسان وارد ایران شده و بازداشت شده بودند.مسوولان محلی می گفتند: تا حالا فقط یکی از اعضای شورای امنیت کشور از این اردوگاه بازدید کرده است.

در طول هفت ماهه مسوولیتم در کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی،با خودم عهد بسته ام تمام مرزهای کشور را بازدید کنم و با آخرین نگهبان وطن در هر نقطه صفر مرزی ملاقات کنم.در جای خودش خواهم نوشت یکجانشینی مسوولان، چه برسر سامان اجرایی،قانونگذاری و نظارتی کشور آورده است.در فضای جانکاه آن اردوگاه ،یاد بی قراری ها و سرکشی های وزیر بهداشت و همسفری با ایشان در کرمانشاه و اهواز بعد از جنایت ترور افتادم. کسی که می توانست آرام و بی خیال به زندگی مرفه خود ادامه دهد. خدا حافظ وزیر شریف.

حشمت الله فلاحت پیشه
انتشار یافته: ۲
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۰
ناشناس
|
Canada
|
۰۰:۳۳ - ۱۳۹۷/۱۰/۱۶
0
0
کاش سایرین هم یاد میگرفتند وقتی نمی خواهند کاری صورت گیرد چرا باید تلاش کرد
خدا به همراهش
عاطی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۸:۴۵ - ۱۳۹۷/۱۰/۱۶
0
0
اصلاً هم ایشان، وزیر شریف و لایق . دلسوز و قوی نبودند... مثل اینکه شما نمیدونید چقدر بودجه به وزرات بهداشت تعلق گرفته و ایشان فقط پزشک‌ها رو پولدار کردند. هیچ تغییری هم در نرخ بهداشت عمومی ایجاد نکردند. هیچ توجهی هم به سایر پرسنل و کادر درمانی نداشتند. و هر روز اختلاف درآمدی پزشک‌ها با سایر شاغلین رو بیشتر میکردند!!!
نام:
ایمیل:
* نظر:
عکس خبری