کد خبر: ۱۹۶۶۴۰
تاریخ انتشار: ۰۲ بهمن ۱۳۹۶ - ۱۰:۴۷
انتخاب محسن قاسم جهرودی را به عنوان مدیری عامل سایپا، یکی از بزرگترین مجموعه های خودروسازی ایران، باید به عنوان یکی از نمونه های چرخش و ارتقای نخبگان در سازوکار مدیریتی کشور به فال نیک گرفت.
انتخاب محسن قاسم جهرودی را به عنوان مدیری عامل سایپا، یکی از بزرگترین مجموعه های خودروسازی ایران، باید به عنوان یکی از نمونه های چرخش و ارتقای نخبگان در سازوکار مدیریتی کشور به فال نیک گرفت.

محسن قاسم جهرودی درحالی چندی پیش به عنوان مدیر عامل جدید سایپا منصوب می شود که این مدیر قدیمی صنعت خودرو کشور به گفته خودش در ابتدای ورودش به این حوزه، با آگهی استخدام روزنامه وارد عرصه صنعت کشور شده و به تدریج مدارج رشد را طی کرده است.

 این همان روال صحیحی است که نگاهی به تاریخچه شرکت های بزرگ دنیا و شرح حال مدیرانش، نشان گر آن است.
 
مدیرعامل جدید سایپا، که بیش از 25 سال در سطوح مختلف مدیریتی این صنعت فعالیت دارد و تحصیلاتش نیز در این زمینه بوده، پیش از این به عنوان مدیر عامل شرکت ریخته گری آلومینیوم ایران خودرو و قبل از آن هم به عنوان قائم مقام شرکت ساپکو و مدیر عامل شرکت یاتاقان بوش ایران و... فعالیت کرده است. 

با توجه به خصوصیت هایی که از مدیر عامل جدید سایپا سراغ داریم، باید انتصاب وی به جای مهدی جمالی را به فال نیک گرفت، چرا که کارشناسان امیدوارند در دوره مدیریت جدید سایپا، این مجموعه بتواند بخشی از مشکلاتی را که در دو سال گذشته با آن دست به گریبان بوده، حل و فصل نماید. 

واقعیت این است که یکی از رموز اصلی موفقیت شرکت های بزرگ دنیا که عمدتا در کشورهایی با اقتصاد باز و مبتنی بر بخش خصوصی حضور دارند، وجود فرمول ها و فرایند های ضابطه مند در انتخاب و فعالیت مدیران ارشد است. 

هر قدر که از اقتصاد های باز و جوامع موفق و مترقی به سمت جوامعی با اقتصاد بسته و نظام های ناکارآمد و فاسد حرکت می کنیم، متوجه می شویم که فرایند انتخاب مدیران؛ چه در بخش های دولتی و چه در بخش های خصوصی (که مورد اخیر بسیار در چرخش چرخ های توسعه مهم است)، از قواعد و ضابطه های منطقی دور شده و اسیر روابط و فساد و عدم شایسته سالاری می شود. 

توجه به تحصیلات موثر و مرتبط و اولویت دادن به رشد و بالندگی مدیران در بستری طبیعی و منطقی باعث می شود مدیران ارشد بخش های مختلف صنعتی و خدماتی به گونه ببالند و رشد کنند که در نهایت هنگام نشستن بر صندلی مدیریت راندمان و بهره وری شرکت های تابع به شکل قابل ملاحظه ای افزایش یابد.

اگر عکس این مساله مصداق داشته و انتخاب مدیران وابسته به ارتباطات ناسالم و بدون توجه به نظام شایسته سالاری باشد، قطعا ورود و خروج هر مدیری به چرخه یک کسب و کار یا سازمان، نه تنها هیچ فایده ای به همراه نخواهد داشت بلکه با ایجاد اسطکاک و تزریق روح ناکارآمدی، سازمان مربوطه را به قهقرا خواهد کشید.
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی: