کد خبر: ۱۹۱۱۲۸
تاریخ انتشار: ۱۲ آذر ۱۳۹۶ - ۱۰:۲۶
حیدرالعبادی پس از تسلط بر کرکوک و با به دست آوردن احساس غرورآمیز از پیروزی به اتفاقات پیش آمده نگاه می کند و اگر این احساس بر توان تفکر منطقی وی تاثیر بگذارد رفتاری خطرناک تر از ماجراجویی های بارزانی را از وی شاهد خواهیم بود.

به گزارش اعتدال، حیدرالعبادی پس از تسلط بر کرکوک و با به دست آوردن احساس غرورآمیز از پیروزی به اتفاقات پیش آمده نگاه می کند و اگر این احساس بر توان تفکر منطقی وی تاثیر بگذارد رفتاری خطرناک تر از ماجراجویی های بارزانی را از وی شاهد خواهیم بود.


پیشرفت و توسعه قابل ملاحضه اقلیم کردستان پس از خروج صدام از عراق و اعلام خودمختاری آنها با مجوز قانون اساسی جدید عراق توانست بر پیشرفت همه جانبه کردهای عراق تاثیرگذار باشد و رفته رفته به ثبات اقتصادی و سیاسی برسند. اما با ظهور داعش و حمله گسترده به عراق و سوریه این پایداری با چالش مواجه شد و تمرکز اقلیم کردستان به سمت مبارزه با داعش سوق پیدا کرد. کردهای عراق در مقابل حمله داعش به خوبی ایستادگی کردند و سدی شدند مقابل نفوذ بیشتر داعش در عراق.


ورود کردها به جنگ با داعش سبب شد تا اقلیم هزینه بسیار زیادی بپردازد و در مقابل شهرهای کردستان و شهرهای مورد مناقشه با عراق که طبق قانون اساسی اقلیم قرار بوده با برگزاری همه پرسی تکلیفشان مشخص شود از نفوذ داعش در امان بمانند و می پنداشتند با این اقدامشان دولت مرکزی عراق پس از پایان جنگ اجازه برگزاری همه پرسی الحاق کرکوک به اقلیم را می‌دهد یا حداقل برخورد قهری و نظامی با این موضوع نخواهد داشت.


کردها این را در نظر نگرفته بودند که به همان اندازه که کرکوک برای اقلیم کردستان اهمیت دارد برای عراق نیز مهم است، کرکوک منابع فراوانی از نفت و گاز دارد و می توانست استقلال مالی برای اقلیم ایجاد کند اما دولت عراق هیچگاه نمی خواست که این منبع بزرگ انرژی را به اقلیم واگذار کند و در چند ماه گدشته دولت عراق از از پرداخت حقوق کارمندان و پیشمرگه های اقلیم کردستان امتناع کرد و دلیل آنرا نیز تسلط اقلیم بر منابع نفتی کرکوک اعلام کرد.


توهم اقتدار نظامی پس از پیروزی های پیشمرگه در برابر داعش سبب شد بارزانی به این درجه از اعتماد به نفس برسد که می تواند شهر کرکوک را نیز به شهر های اقلیم اضافه کند و اعلام جدایی از عراق و تشکیل کشور کردستان را پس از برگزاری رفراندوم به صورت رسمی اعلام کند.


نتیجه برگزاری همه پرسی بر این اعتماد به نفس افزود و بارزانی سرخوش از اینکه توانسته به آرزوی دیرین خود و پدرش دست یابد توصیه دوستان و همپیمانانش را نادیده گرفت.


اما حکومت عراق و در راس آن حیدرالعبادی به سرعت به اقدامات اقلیم واکنش نشان داد و ارتشی که همراه با حشد الشعبی که برای مقابله با داعش آموزش دیده بود و توانسته بود داعش را در عراق از بین ببرد را روانه کرکوک کرد.


اختلافات داخلی در بین احزاب کردستان سبب شد تا پیشمرگه های حزب اتحادیه میهنی کردستان که در مسئله برگزاری رفراندوم با بارزانی به اختلاف خورده بودند در برابر حمله عراق مقاومتی چندانی نکنند و نتیجه عجله و ماجراجویی های بارزانی چیزی جز تعلیق برخی از امتیازات به دست آمده پس از خروج صدام نبود.


حیدرالعبادی نیز پس از تسلط بر کرکوک و با به دست آوردن احساس غرورآمیز از پیروزی به اتفاقات پیش آمده نگاه می کند و اگر این احساس بر توان تفکر منطقی وی تاثیر بگذارد رفتاری خطرناک تر از ماجراجویی های بارزانی را از وی شاهد خواهیم بود و اگر چنین شود و عراق به دنبال از بین بردن اختیارات اقلیم و تغییر در قانون اساسی باشد اشتباهی بزرگتر از اقدامات بارزانی انجام می دهد.


اینکه مقامات عراق بخواهند به جای اینکه با اقلیم به مذاکره بپردازند و سهم کردها را از درآمد نفتی بدهند با پشتوانه نظامی خود مختاری اقلیم را لغو کنند و با نادیده گرفتن خدمات کردها به مقابله با خواسته های آنها بپردازند شدنی نیست. در این صورت اقدامات و رفتاری بسیار شبیه به صدام و دیکتاتوران خواهند داشت.


در این صورت این رفتارها به ضرر دولت عراق خواهد بود و آینده ای مثل دوران صدام در برخورد با اقلیت ها در عراق پیش بینی می شود. صدامی که کردها را از دیار خود بیرون راند و دست به حمله شیمیایی علیه آنها زد و در مقابل کردها هم ساکت ننشستند و با مقاومت خونین در برابر صدام ایستادند؛ در صورت تکرار چنین وضعیتی می توان شاهد سو استفاده بازیگران منطقه ای و فرا منطقه ای بود که به دنبال ایجاد اختلاف در عراق و کشورهای منطقه هستند تا بتوانند پایگاهی را در نزدیکی ایران به دست اورند و کردها نیز شاید ناچار به دریافت کمک از آنها بشوند.


در این بین و پیش از وقوع چنین اتفاقاتی در عراق، تهران می تواند به خوبی نقش آفرینی کند و با استفاده از نفوذ خود در بغداد و اربیل به دنبال میانجیگری باشد تا به نوعی مانع از وقوع بحرانی فاجعه آمیز شود؛ با اجرای بازی برد برد هم حقوق اعراب محترم شمرده می شود عراق با رضایت طرفین متحد و یکپارچه خواهد ماند و هم کردها و سایر اقلیت ها در کرکوک و کردستان عراق می توانند سهم خود را از منابع ملی کسب کنند.


دیپلماسی و نقش ایران در کسوت میانجی می تواند مشکل گشای بحران کردستان عراق شود تا بحران کنونی از این پیچیده تر و آینده کردها و عراق به خونریزی کشانده نشود. اگر تهران بتواند این نقش را ایفا کند و اختلافات برطرف شوند به نفع تمام کسانی است که در آینده اقلیم سهم دارند./

پایان پیام

نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی: