کد خبر: ۱۸۵۴۷۵
تاریخ انتشار: ۱۱ مهر ۱۳۹۶ - ۲۲:۵۶
حسینی صدر
عضو گروه دوستی پارلمانی ایران_ترکیه در مجلس نهم، در یادداشتی، گفت: دو کشور ایران و ترکیه فقط با اعتماد متقابل و به یاری یکدیگر و از موضع برد-برد می توانند در این منطقه متلاطم سرزمین ایمن و آرامی برای سرمایه گذاری و مردم سالاری اسلامی وسمبل کشورهای مسلمان مترقی باشند.

 موید حسینی صدر عضو گروه دوستی پارلمانی ایران_ترکیه در مجلس نهم، در آستانه سفر اردوغان به ایران به تحلیل زوایای این سفر پرداخت، که متن آن به شرح زیر است:

با اتفاقاتی که در منطقه پیش آمده است تصمیم گیری و تشخیص خیر و صلاح ملت ها برای مسئولان و حاکمان کشورها آسانتر شده است، به شرطی که این تصمیم گیری ها مبتنی بر استدلال های منطقی و واقع گرایانه باشد. قطعا ذر این سفر جناب آقای اردوغان دیدگاه روشنتر و منطقی تری نسبت به برخی واقعیت ها دارد: نظام سلطه و یا به عبارت دیپلماتیک تر کشورهای دارای اقتصاد قوی برای رفع بحران های اقتصادی خود و برای زمامداری آسوده نیاز به ایجاد بحران و آشوب در مناطق دیگر دارند، داعش، القاعده، وهابیون افراطی، سلفی ها، گروه های تندرو جدایی طلب، پژاک، اختلافات محلی و قومی و زبانی و امثالهم  سهل الوصولترین و مطمئن ترین چاشنی ها برای آغاز بحران و جنگ و آشوب در این مناطق هستند که کشورهای مذکور و مخصوصا  انگلیس و امریکا بخوبی از آن بهره می برند. اکنون عموم تحلیلگران سیاسی باور دارند که این قدرت های بزرگ به هیچوجه نمی خواهند کشور دیگری مخصوصا در خاورمیانه رشد کند و شانه به شانه آنها قرار گیرد و در معادلات سیاسی و نظامی و اقتصادی دارای وجهه و قدرت باشد. بخصوص در مورد ایران و ترکیه این واقعیت ها صدق می کند. رفتار نظام جمهوری اسلامی نشان می دهد که به خوبی مسئولان ما متوجه شده اند که قدرت های بزرگ یا همان نظام سلطه برای رشد خویش به ایجاد مشکلات در کشور ما نیاز دارند، اما شناختی که من از کشور ترکیه دارم این است که آقای اردوغان و حکومت وی قبل از کودتا خوشبینی افراطی نسبت به غرب داشتند و توجه نداشتند که بجز همسایه های ترکیه کسی از پیشرفت این کشور خوشحال نیست. 

رشد اقتصادی بالا و ترقی مثال زدنی ترکیه با کودتای نافرجام دوسال پیش به طور جدی آسیب دید و تقریبا متوقف شد و دوستان ما را در ترکیه متوجه خباثت و حیله گری غربی ها کرد هرچند این شناخت هزینه بالایی برای مردم ترکیه داشت. خوشبختانه امروز همه حاکمان کشورهای مسلمان "حتی حکام عرب" هم  متوجه شده ا ند که کشورهای قدرتمند "حتی روسیه"  از پیشرفت هیچ کشور دیگری بخصوص کشورهای مسلمان خوشحال نخواهند بود و تلاش مستقیم یا غیر مستقیم خود را برای ایجاد بحران به کار خواهند برد. 

در این شرایط، ایران و ترکیه دوست و دشمن خود را بخوبی شناخته اند و در مسائل مختلف اعم از کردستان ، عراق، یمن، سوریه و امثالهم به دیدگاه کم و بیش مشترک رسیده اند و علی القاعده باید دنبال شکل گیری روابط همه جانبه واقعی مبتنی یر دور اندیشی برد-برد باشند. زمینه ها و موارد و موضوعات همکاری دو کشور بسیار وسیع است. برای مثال ترکیه در زمینه گردشگری یکی از کشورهای موفق دنیاست و خوشبختانه ایران نیز ظرفیت فوق العاده بالایی برای سرمایه گذاری در زمینه گردشگری دارد، گو اینکه هتل ها در ایران بخصوص در شهرهایی مثل تهران و تبریز و اصفهان و شیراز در بسیاری از فصول سال با ظرفیت تفریبا کامل پذیرای مسافران هستند. در زمینه نفت و گاز و پتروشیمی ظرفیت سرمایه گذاری مشترک دو کشور دهها میلیارد دلار است و در حوزه حمل و نقل زمینی، ریلی و هوایی دو کشور می توانند همکاری بی نظیری داشته باشند. در بخش آموزش عالی و علوم پزشکی تعداد دانشجویان ایرانی در ترکیه بالای 50 هزار نفر برآورد می شود و از طرفی دانش بالای متخصصان ایرانی در همه حوزه ها اعم از پزشکی و مهندسی و علوم پایه نسبت به ترکیه بالاتر است یعنی اینکه دو کشور نیاز متقابل به یکدیگر دارند. در حوزه مواد غذایی و آرایشی بهداشتی رشد ترکیه چشمگیر است و می تواند برای فعالان ایرانی در این حوزه شریک خوبی باشد. 

به هر حال ظرفیت همکاری دو کشور از آنچه گفته می شود و نقل می گردد بسیار بالاتر است، بنابراین من پیشنهاد می کنم که جلسات کمیسیون های مشترک اقتصادی و سرمایه گذاری افزایش یابد و بطور هفتگی تشکیل گردد و متعاقب آن کارگروه های مشترک سرمایه گذاری در بخش های مختلف صنعت و معدن، کشاورزی، امور اقتصادی و بانکی، حمل و نقل، عمران و ساخت و ساز، گردشگری، آموزشی و پژوهشی، فن آوری و تکنولوژی، فرهنگی و تاریخی ، امنیتی و دفاعی و ... غیره بطور مستمر تشکیل شود و همکاری دو کشور بیش از پیش توسعه یابد و دو کشور به شرکای اقتصادی قابل اعتماد و متحد تبدیل شوند.

ذکر دو نکته را برای نتیجه گیری از سخنم مناسب می دانم:

در ده سال گذشته به دلیل مسوولیت هایی که داشتم از نزدیک مسایل فی ما بین دو کشور را پیگیری کرده ام، آنچه که در مورد دیپلماسی دولت آقای روحانی می توانم بگویم این است که دولت آقای روحانی از توسعه رابطه با کشور ترکیه از موضع احترام متقابل و اقتدار برخورد می کند و به با ثمر و مثبت بودن توسعه روابط دوکشور را باور دارد. در پاره ای از مقاطع دولت همسایه و برادر ما تحلیل واقع بینانه ای از قدرت ایران و احیانا قدرت خودشان نداشتند و گاهی از موضع غیر برابر برخورد می کردند اما اکنون این موضع اصلاح شده است.

نکته دوم این است که در دیدارهای مختلف که مقامات ترکیه با رهبر کشورمان داشته اند، ایشان بر توسعه روابط برادرانه همیشه تاکید داشتند و اشرافیت کامل بر ابعاد و مسائل مختلف روابط دو کشور دارند، حتی در ملاقاتی که جناب آقای جمیل چیچک رئیس مجلس ترکیه به حضور رهبری رسیده بودند و  اینجانب به عنوان رییس گروه پارلمانی در آن دیدار حضور داشتم، مقام معظم رهبری با جزئیات کامل نسبت به پیشینه و آینده روابط مواردی را بیان فرمودند و بر اتحاد هر چه بیشتر دو کشور تاکید نمودند. 

از این دو نکته نتیجه می گیرم که فصل جدیدی در روابط دو کشور آغاز شده و زمان چیدن میوه رسیده است، دو کشور ایران و ترکیه فقط با اعتماد متقابل و به یاری یکدیگر و از موضع برد-برد می توانند در این منطقه متلاطم سرزمین ایمن و آرامی برای سرمایه گذاری و مردم سالاری اسلامی وسمبل کشورهای مسلمان مترقی باشند

نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی: