کد خبر: ۱۸۰۳۸۶
تاریخ انتشار: ۱۶ مرداد ۱۳۹۶ - ۱۴:۱۶
نصرت اله تاجیک
این روزها میزان حمایت صنفی از مدیران کشور صفر است و هر کسی سعی می‌کند دو دستی کلاه خود را بچسبد و به اصطلاح سیاسیون روی پیژامه مناصب اداری خود همواره لنگی ببندد! یکی از دلایلی هم که ممکن است این میزان بسیار زیاد و بیش از حد لازم و ضروری، زدوبند و بده بستان در کشور زیاد شده شاید ناشی از همین امر باشد. متاسفانه فضا نیز به گونه‌ای شده که به دلیل حجم بالای ناهنجاری‌های اجتماعی که حتی دامن نه تنها کارمندان و مدیران بلکه سیاستمداران را نیز گرفته است و مخصوصاً فساد اقتصادی، نسل جوان کشور به‌دلیل انقطاع نسلی همه را با یک چوب می‌راند. این‌که ما در ایران در چند دهه اخیر موفق به تربیت مدیران و کادرهای وارسته و وفادار به اصول اولیه مدیریت و مصالح ملی کشور نشده‌ایم جای تردید ندارد.

در چنین فضایی نباید به راحتی از سرگذشت و سرنوشت نیروهای صادق، خوشنام، مخلص، توانمند، پاک‌دست و کارآزموده این نظام عبور کرد. باید سجایای اخلاقی و برجستگی‌های مدیرتی و شخصیتی آنان را برای نسل جوان برشمرد تا هم به ریشه مستحکم این انقلاب چنگ بزنند و هم آنها را الگو و اسوه خود قرار دهند. 

در خاطراتم نوشته‌ام که دانشجویان ورودی سال‌های ۵۲ و ۵۳ دانشگاه علم و صنعت با انگیزه‌ترین و مذهبی‌ترین دانشجویان این سال‌های این دانشگاه بودند که در جبهه انقلابیون قرار گرفتند و در مبارزات ضدرژیم شاهنشاهی همراه دانشجویان سال بالای خود شدند. اتفاقاً اشتباهات رژیم در علنی کردن محاکمه گروه گلسرخی در سال ۱۳۵۲ و برخورد با دانشجویان در ماجرای مسجد ارک و دستگیری تعدادی از آنها و نیز بازداشت و یا ممنوع‌المنبر نمودن روحانیون باعث شد زمینه فعالیت‌های جنبش دانشجویی در این سال‌ها برای مردمی کردن مبارزات تقویت و اوج گیرد. در دانشگاه‌ها آن زمان گروه‌های دانشجویی استان‌ها و مناطق گوناگون کشور تشکیل و هر مجموعه‌ای با یکدیگر زندکی می‌کردند. در این میان من به جمع دانشجویان یزدی بیشتر نزدیک بودم و اگرچه منزلم در تهران بود ولی بعضی از شب‌ها که باید درس می‌خواندم و یا پروژه‌های درسی را آماده می‌کردم و مخصوصاً شب‌های امتحان را با این جمع در دو اتاقی که در روبروی دانشگاه در اجاره خود داشتند می‌گذراندم. 

در این دوران ارتباطات وسیعی با سایر دانشجویان و مخصوصاً دانشجویان مذهبی داشتم ولی یکی از علایق من حفظ ارتباطاتم با کلیه دوستان و مخصوصاً با دانشجویان هم‌دوره‌ای و حتی سال پائین‌تر و بالاتر از خودم فارغ از گرایش سیاسی آنان بود. در جمع دوستان یزدی با احمد خالدی که دو سال بعد یعنی سال ۱۳۵۳ به دانشگاه وارد شده بود انس داشتم. او از دانشجویان رشته صنایع بود که بعداً کارشناسی‌ارشد فلسفه و دکترای خود در عرفان را اخذ و از شاگردان دکتر ابراهیمی‌دینانی بود و فصوص را در خدمت دکتر شیخ‌الاسلامی آموخت. وی متولد ۱۳۳۴ یزد و فارغ‌الحصیل رشته ریاضی دبیرستان رسولیان بود. در دوران دانشجویی علاوه بر فعالیت‌های فرهنگی، صنفی و مبارزاتی دانشگاه به تدریس در دبیرستان جهان‌ارا (شهید دانش کنونی) به مدیریت مرحوم شهید دانش‌آشتیانی از شهدای انفجار حزب جمهوری اسلامی نیز اشتغال داشته و مسئول گروه فیلم دانشگاه بعد از جدایی دانشجویان مذهبی و غیرمذهبی در سال ۱۳۵۴ بود. وی همچنین ازفعالین مسجد قبا و مشارکت در فعالیت‌های کتابخانه این مسجد و کلاس‌های خصوصی آن بود که توسط شهید مفتح برگزار می‌شد و به عنوان یکی از کانون‌های مبارزه قبل از انقلاب بود. وی همچنین با حضرت حجت‌الاسلام‌والمسلمین مهدی کروبی در قبل از انقلاب در مسجد صاحب‌الامر همکاری داشت و با تکثیر اعلامیه‌های امام که توسط اقای کروبی اخذ و ضبط و پیاده‌سازی می‌شد توسط وی در مدرسه جهان‌آرا تایپ و تکثیر می‌شد و سپس توسط شبکه دانشجویان دانشگاه‌ها در میان مردم توزیع می‌گردید. نامبرده همچنین از اعضای فعال برگزارکننده نماز عید فطر سال ۵۷ و استقبال ازامام(ره) بود. 

بعد از پیروزی انقلاب اسلامی احمد نقش محوری در بخش کمیته های مستقر در کلانتری‌ها درکمیته مرکزی داشت و سپس همراه آیت‌الله مهدوی‌کنی در سال‌های تاسیس دانشگاه امام صادق(ع) مدیرکل گزینش شد و بعد به عنوان معاون آموزشی دانشگاه امام صادق منصوب و سپس در همکاری با وزارت صنایع به موسسه پژوهش‌های علمی و صنعتی وارد و از مدیران شرکت احداث صنعت شد. در سال‌های بعد معاون وزیر بازرگانی و رییس سازمان بازرسی و نظارت برتولید و توزیع کالا و خدمات و ستاد تنظیم بازار شد و سپس معاون وزیر بازرگانی و رییس سازمان حمایت از تولیدکننده و مصرف‌کننده و در مرحله بعد مدیرعامل انتشارات سروش شد. معاون اقتصادی دبیرخانه شورای‌عالی امنیت ملی و معاون امور بین‌الملل وزارت نفت دو سمت اخر وی تا سال ۱۳۹۲ بود و تا پایان عمر عضوهیات علمی دانشگاه علم و صنعت و مدرس درس ریشه های انقلاب اسلامی ماند.

اگر چه بعد از پیروزی انقلاب من و احمد به دو اردوگاه مختلف سیاسی تعلق خاطر داشتیم اما دوستی و رفاقت همچنان برقرار و با هم مانوس بودیم و هم اکنون نیز علی‌رغم وجود غم از دست دادن نابهنگام دوستی قدیمی از نخبگان با سواد و مدیران لایق کشور، آن‌چه مرا وادار کرد تا این یاداشت را تقدیم علاقه‌مندان به کشور و نیروهای انسانی مخلص و سالم این مرز و بوم نمایم، توجه جوانان این کشور به ویژگی‌های فردی با چنین شخصیتی است که در طول عمر کوتاه خود صادقانه و با پاک‌دستی خدمت کرد و از پست‌های مدیریتی خود برای خدمت به مردم و نه مال‌اندوزی استفاده کرد. او صبور، پیگیر و گره‌گشا، خاضع و پرهیزکار و به‌دور ازتکبر، با نشاط و اهل ذکر و نیایش بود و از جهت مدیریتی نیز جسور بود و به سمت‌های اداری خود وابستگی نداشت، جوان‌گرا بود و ازگرایش‌های مختلف سیاسی در کار اداری خود استفاده می‌کرد و حوصله خوبی در مطالعه مطالب داشت و در حوزه مدیريتی خود با مطالعه دقیق تمام گزارش‌ها و تبدیل آنها به برنامه اجرایی یا اصلاحی زبانزد بود و اهتمام فراوانی به نواوری و ابداع در اموراجرایی داشت و از طریق استفاده از کارشناسان و متخصصین و محققین در بهبود امور اجرایی تلاش می‌کرد و تحول‌آفرین بود.

اما این همه را که مورد تائید تمامی دوستان و همکاران وی در مقاطع مختلف بوده است گفتم، تا به سه عنصر کلیدی که امروزه نظام اداری و مدیریتی کشور فاقد آنهاست برسم. عناصری که احتمالاً باعث خواهد شد نظام بوروکراتیک، نظام سیاسی کشور را زمین‌گیر کند. یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های مدیریتی وی بعد از ۱- حاکمیت سلامت نفس و پاک‌طینتی، ساده‌زیستی و دوری از تجملات، ۲- قاطعیت در تصمیم‌گیری و در نظر گرفتن منافع و مصالح ملی در اتخاذ تصمیم و ۳- جدیت وی در کارهایش از طریق دقت‌نظر و مطالعه مطالب قبل از حضور در جلسات و اخذ تصمیم بود و هیچ امری را سرسری نمی‌پنداشت و اصرار زیادی در پرهیز از خودنمایی و ریا می‌نمود به طوری که به‌ندرت در تلویزیون و وسایل ارتباط‌جمعی حاضر می‌شد و با تحقیقی در فضای مجازی به‌خوبی دیده می‌شود مدیری در چنین سطح به‌ندرت از خود خبر و مصاحبه‌ای به‌جا گذاشته است و یا در مورد سوابق پیش از انقلاب و مبارزات خود صحبت کرده است. خدایش بیامرزد و تلاش‌های صادقانه‌اش را برای او باقیات صالحات بگرداند. راهش پر رهرو و دوستانش برای تسلی خاطر خانواده‌اش و دل خودشان به مناسبت سومین روز درگذشت این عزیز از دست رفته روز دوشنبه ۹۶/۵/۱۶ ساعت ۱۶ الی ۱۸ در مسجد دانشگاه امام صادق(ع) در پل مدیریت به سوگ می‌نشینند و از همه علاقه‌مندان به اصلاح و بهبود نظام اداری و مدیریتی کشور نیز می‌خواهند برای ارج نهی به تلاش‌های صادقانه مدیران این مملکت به جمع این دوستان بپیوندند. ان‌شاالله!

نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی: