کد خبر: ۱۷۸۴۰۶
تاریخ انتشار: ۲۸ تير ۱۳۹۶ - ۱۳:۲۴
مطالبه عمومی برای خداحافظی دست بوسان از دولت؛
در کشور و در بین سیاست مداران کشور قحط الرجال نیست که این دو شخص با این حرکت ضدمردمی و ضددولتی شان هم چنان در دولت دوازدهم حضور داشته باشند. مشخص نیست چه اصراریست که با وجود افراد کاردان که می توانند مایه دلگرمی حامیان 24 میلیونی ریاست جمهوری باشند، چنین دستبوسانی هم چنان در ویترین دولت قرار داشته و موجب سرخوردگی حامیان دولت و استخوانی در گلوی مردم باشند.
پس از دستبوسی حسام الدین آشنا، مشاور رئیس جمهور از آیت الله جنتی در شبکه های اجتماعی و فضای سیاسی کشور موجی به راه افتاد که به وضوح نشان می داد این گونه دست بوسی ها تنها خاطر حامیان دولت را مکدر کرده و مردمی را که به امید ادامه حرکت دولت در اصلاح شرایط به روحانی رای داده اند، سرخورده کرده است. 

به گزارش اعتدال، تزریق یاس به نیروهای مردمی حامی دولت اعتدال نسبت به بهبود اوضاع و ایستادگی روحانی در مقابل تندروها و خواسته های مخالف مردم سالاری آن ها، تنها ثمره چنین اقداماتی دور از مصلحت و اندیشه ای است.

دست بوسی حسام الدین آشنا، مشاور فرهنگی رئیس جمهور از جنتی

ادامه حضور دست بوسان؛ القای سرخوردگی به حامیان دولت 

دست بوسی حسینعلی امیری، معاون پارلمانی رئیس جمهور از جنتی

ادامه حضور دست بوسان؛ القای سرخوردگی به حامیان دولت

با این حال مشخص نیست با چه هدفی انتصاب دست بوسان در سمت های مشاورت و معاونت ریاست جمهوری در دولت ادامه دارد؟ آن هم از شخصی که سابقه مخالفت شدید و صریح با سیاست های دولت مستقر، اعتدال گرایان و اصلاح طلبان را در کارنامه دارد. شخصی که به واسطه همین مواضع سیاسی منتخب نهایی در انتخابات مجلس خبرگان بود و با دشواری و با قرار گرفتن در جایگاه 16 توانست به جمع خبرگان راه یابد. آیا دستبوسی از جنتی به عنوان نماینده اقلیت از جانب اعضای هیات دولت به عنوان نماینده اکثریت عایدی غیر از القای ناامیدی به حامیان دولت و کوتاه آمدن از مواضع برحقشان نیست؟

دست بوسی در فرهنگ ایرانی، وجهه ناخوشایند و مذموم داشته و نشان از استیصال و یا تملق فرد دستبوس است، حال جای این سوال است که چرا نمایندگان دولت اکثریت باید به خود اجازه بدهند از نفر انتهایی راه یافتگان به مجلس خبرگان دست بوسی کنند و استیصال و تملق اعضای دولت منتخب مردم را به رخ حامیان آن ها بکشند.

این حرکات مذموم معاون و مشاور رییس جمهور از جنتی گل به خودی محسوب شده و ادامه حضور این دو چهره در دولت دوازدهم شکستی سنگین برای دولت اعتدال در همراه ساختن نیروهای مردمی با سیاست های خود است. مسلما در کشور و در بین سیاست مداران کشور قحط الرجال نیست که این دو شخص با این حرکت ضدمردمی و ضددولتی شان هم چنان در دولت دوازدهم حضور داشته باشند. مشخص نیست چه اصراریست که با وجود افراد کاردان که می توانند مایه دلگرمی حامیان 24 میلیونی ریاست جمهوری باشند، چنین دستبوسانی هم چنان در ویترین دولت قرار داشته و موجب سرخوردگی حامیان دولت و استخوانی در گلوی مردم باشند.

معمولا در همه مناصب سیاسی چه در ایران و چه در جهان حضور مشاور از این باب است که باری از دوش مقام بلندپایه بردارد اما درباره حسام الدین آشنا اوضاع کاملا متفاوت است او نه تنها باری از دوش دولت بر نمی دارد، بلکه خود باری بر دوش روحانی است. مشاور رییس جمهور به جای اینکه دست یاری رسان روحانی در سختی ها باشد و با حرکات ایذایی حاشیه ها را از دولت دور کند با حاشیه سازی، توان و ظرفیت دولت را مصروف خویش می سازد.

ادامه حضور حسینعلی امیری در هیات دولت که اوضاع به مراتب نگران کننده تر است. اگر آشنا به عنوان یک مشاور برای روحانی و دولتش حاشیه سازی می کند و سرخوردگی به بار می آورد، امیری مسئول رایزنی با مجلسی است که اصلاح طلبان در آن حضور موثری دارند و از قضا از جنتی و موضع گیری های سیاسی اش دل خوشی ندارند. حضور یک نیروی دست بوس از جنتی در جایگاهی برای تعامل با مجلسیان، دولت را دچار چالش های فراوانی می کند. در حالی که فراکسیون امید با حضور حدود 120 اصلاح طلب در مجلس قرار دارد که می تواند در تعامل با دولت، عاملی مهم باشد، حضور یک چهره دست بوس اقلیت با چه هدفی صورت می گیرد؟ آیا پیامی غیر از سرخوردگی و القای یاس از همکاری دولت و مجلس به نمایندگان دارد؟ در حالی که فراکسیون امید می تواند نقش مهمی در رای اعتماد به وزرای پیشنهادی رییس جمهور، حمایت از دولت و دولتمردان و در یک کلام تعامل بهینه با دولت داشته باشد، بی شک ادامه به کار گیری چنین معاون پارلمانی با چنین سبقه سیاسی ناهماهنگی با گفتمان حاکم بر دولت نه تنها یک حرکت رو به عقب بلکه یک پاس گل به جریان رقیب محسوب می شود. در چنین فضایی و با عملکرد چنین معاون پارلمانی در ماه های اخیر، تعامل دولت و مجلس به خصوص در شرایط حساسی چون امروز که باید تعاملی بین این دو قوه برای تشکیل و رای اعتماد به کابینه ای مقتدر منجر شود، به مسئله ای فراموش شده بدل می شود. افزایش انتقادات نمایندگان مجلس به خصوص اعضای فراکسیون امید، که گاه و بیگاه از ناهماهنگی دولت روحانی با مجلس و اصلاح طلبان می نالند، یکی از ثمرات ناخوشایند این عدم تعامل است. اعتراضات گسترده اصلاح طلبان مجلس درباره چینش اعضای کابینه دوازدهم در فضای کنونی سیاسی کشور نمونه ای از این مدعاست.

ریاست محترم جمهور می تواند از میان لیست بلند بالای حامیان خود در میان جریان اصلاح طلب و اعتدالگرا شخصی را برای این پست خطیر انتخاب نماید که هم خاستگاه سیاسی مشخصی داشته باشد و هم کارنامه ای قابل دفاع. کم نیستند سیاستمداران زبده و حتی از نمایندگان ادوار مجلس که با کارنامه درخشان می توانند تعاملی کارساز بین مجلس و دولت برقرار سازند. افرادی که آنقدر در سیاست تجربه دارند که در موقعصت های حساس بتوانند موافقت مجلس را در هماهنگی با تصمیمات مدنظر دولت همراه کنند ولی تاسف بار آنکه اکنون در این مسند دست بوسانی قرار دارند که دیگر دولتمردان باید بار عدم توانایی آن ها در تعامل بین مجلس و دولت را به دوش بکشند. از این همین روست که در روزهای اخیر نزدیکان، اعضای برجسته دولت روحانی و سایر معاونان وی باید جور معاونت پارلمانی را کشیده و مسئول رایزنی با نمایندگان و فراکسیون های مجلس برای رای اعتماد به اعضای کابینه پیشنهادی باشند و امیری تنها در گوشه ای نظاره گر عملکرد آن ها باشد.
نام:
ایمیل:
* نظر:
عکس خبری