کد خبر: ۱۷۲۴۵۳
تاریخ انتشار: ۲۷ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۱۱:۱۲
امين مطيعى
اول، آخرش را می گویم...

من رای می دهم و به هرکسی هم که بشناسم پیشنهاد می كنم.

این نتیجه فکر من است که البته برای رسیدن به آن شاید مسیر اندکی متفاوت تر را طی کرده ام. چون اساسا آدم سیاسی نیستم و البته اگر بگویم سیاست زده نيستم بهتر است. منظورم از سیاست زده فردی است که هر چهار سال به مدت دو هفته سیاسی می شود و انتخابات هر جمهور و مجلس و شورایی که باشد اگر کاندید مورد نظرش انتخاب شود او هم تلاش می کند بخشی از بدنه قدرت و زور شود و اگر انتخاب نشود مثل کودک سرخورده ای می شود که اسباب بازی مورد علاقه اش را برایش نخردیده اند بد و بیراه می گوید  و مملکتش را به مدت چهار سال مال خودش نمی داند و روش سازنده ای برای زیستن در این جامعه انتخاب نمی کند.

هیچ مملکتی به دست هیچ سیاستمداری کن فیکون نمی شود و اگر گاندی کاری کرد به خاطر دستان زحمت کش بافنده و بزی که به چرا می برد بود. به جهان سیاست اعتقاد و اعتمادی نیست و سرزمین سبز، تنها از قلب مردمان بهاری و روشن اش جوانه می زند. از رویای بزرگ و مشترکی که تا ساکنان یک سرزمین برای آینده خاک شان نداشته باشند، طلوع هیچ صبح روشنی در انتظار شب سیاه شان نیست.

نمی خواهم بگویم مهم نیست که به چه کسی رای می دهیم. اما مهمترش این است که یک لحظه پیش از انداختن کاغذ رای در صندوق، چشمهایمان را ببندیم و به رویای زیبایی که برای آینده سرزمین مان داریم بیندیشیم. که اگر این رویا باشد آن وقت نام هر کس که از صندوق دربیاد روحانی است و ما با رای دادن مان مسئولیت رویایمان را پذیرفته ایم، و اگر اين رويا نباشد كه...

من رای می دهم تا رویای بزرگ سرزمین آزاد و آباد و پر برکت و غرورم را با دیگران شریک شوم.

رای می دهم تا انرژی و نیروی ام را با آنان که مسئولیت رویایشان را پذیرفته اند همسو کنم.

رای می دهم تا رسیدن به باور و بلوغ انتخابگر بودن مردم سرزمین مررا جشن بگیرم.

انتخابات جمعه برای من یک اتفاق سیاسی نیست، یک مراسم آیینی است تا در آن شکرگزار خداوندى باشم که رحمتش را نثار سرزمین ام کرده است... و اگر رییس جمهور منتخبم از صندوق بیرون آمد سپاسگزار باشم و اگر نیامد سپاسگزار بدست آوردن رویای زیبای سرزمین ام باشم و همه ی آنچه كه از این رویا از دستم برمی آید برای خاکم انجام دهم.

امين مطيعى
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی:
اخبار داغ