کد خبر: ۱۶۴۰۹۱
تاریخ انتشار: ۲۸ بهمن ۱۳۹۵ - ۱۲:۱۷
گزینه مسلط به فارسی برای امنیت ملی آمریکا؛
بحث احتمال دخالت روسیه در انتخابات آمریکا و رابطه فلین با روسیه باعث استعفای او از سمت مشاور امنیت ملی ترامپ شد و دردسرهای زیادی برای دولت ترامپ ایجاد کرده است. حالا دریادار هاروارد گزینه اصلی جانشینی فلین است."هاروارد" دوران نوجوانی خود را در تهران گذرانده و پدرش پیش از انقلاب مستشار نظامی ارتش ایران بوده است.
دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا به دریاسالار(ژنرال سه ستاره) 'رابرت هاروارد' جانشین پیشین فرمانده قرارگاه مرکزی ارتش این کشور پیشنهاد داده است، تا تصدی سمت مشاور امنیت ملی را بپذیرد.

به گزارش خبرنگار سرویس بین الملل اعتدال، این دو مقام آگاه در گفت و گو با رویترز تاکید کردند: هنوز مشخص نیست که آیا هاروارد این پیشنهاد را از سوی ترامپ پذیرفته است یا خیر؟

گمانه زنی ها پیرامون مشاور جدید امنیت ملی آمریکا در حالی است که مایکل فلین به دلیل آنچه که تماس تلفنی با سفیر روسیه در آمریکا عنوان شده است، مجبور به استعفا شد.

فلین در استعفا نامه اش از ارائه اطلاعات ناقص به ترامپ در ارتباط با روابط با روسیه سخن گفته است.

هنوز جزییات بیشتری درباره استعفای فلین منتشر نشده اما برخی قانونگذاران آمریکایی در روزهای گذشته خواستار برکناری وی شده بودند.

گفته می شود روابط شخصی وی با مقام های روسی و گفت وگوها درباره تحریم های آمریکا علیه روسیه از موضوعات جنجال برانگیز علیه فلین بوده است.

پایگاه خبری دیلی میل پیشتر درباره جانشنیان احتمالی فلین نوشت: 'جوزف کیت کلاگ' بازنشسته نظامی ارتش آمریکا، ژنرال چهار ستاره 'دیوید پترائوس'، رئیس پیشین سازمان سیا ودریاسالار(ژنرال سه ستاره) 'رابرت هاروارد' جانشین پیشین فرمانده قرارگاه مرکزی ارتش این کشور ازجمله نامزدهای اصلی برای تصدی این سمت می باشند.

دردسرهای رابطه پر رمز و راز ترامپ و با روسیه


رابرت هاروارد کیست؟

نیویورک تایمز نوشت: رابرت هاروارد دریادار بازنشسته ارتش قوی ترین گزینه ترامپ برای جانشینی مایکل فلین در پست مشاوره امنیت ملی است. او یکی از نیروهای دریایی ارتش است که سلسله مراتب ارتش را یکی یکی بالا رفته و به جیمز متیس وزیر دفاع ترامپ نیز نزدیک است.

هارورد 60 ساله، معاونت فرماندهی مرکزی ارتش یعنی پر مشغله ترین بخش ارتش برای مدیریت جنگ در عراق و اقغانستان را عهده دار بوده است. او در دولت بوش در شورای امنیت ملی خضور داشته، یعنی جایی که مسئولیت معضلات ضد تروریستی را بر دوش داشته است. او اخیرا در یک کمپانی اسلحه و هوافضا و نظارت بر تجارت با امارات متحده عربی مشعول بوده ست.

مشاغل هاروارد به گونه ای بوده که به همواره به متیس نزدیک بوده و این دو بعد از یازده سپتامبر با هم در مرکز فرماندهی افغانستان بین سالهای 2011 تا 2013 خدمت کرده اند. به گفته فرم تاونسند مشاور سابق داخلی در دولت بوش، او یکی از «ظالم ترین دشمنان» در آمریکا جهان را شکست داده و همه این کارها را دوشادوش متیس انجام داده است.

البته هنوز مشخص نیست که هاروارد آیا قادر است موقعیت سودآور و زندگی راحتش را در ابوظبی تسلیم کند و به کاخ سفید بیاید یا نه. دولت جدید با مشکلاتی در سطح شورای امنیت ملی مواجه شده و این مشکلات در نهایت به استعفای مایکل فلین مشاور امنیت ملی ترامپ ختم شده است. 

هاروارد قبل از انقلاب در تهران زندگی کرده و بزرگ شده ایران است و عمدتا همتایانش را در افغانستان به وحشت می انداخت، زمانی که با آنها به طور روان شبیه به فارسی دری با آنها صحبت میکرد. رویترز نوشت "هاروارد" دوران نوجوانی خود را در تهران گذرانده و پدرش پیش از انقلاب اسلامی مستشار نظامی ارتش ایران بوده است.

هاروارد در خانواده‌ای نظامی (نیروی دریایی) در نیوپورت، رود آیلند متولد شد. او در ایران بزرگ شد و در سال ۱۹۷۴ از مدرسه آمریکایی تهران مدرک دیپلم خود را دریافت کرد. او پس از فارغ‌التحصیلی از مدرسه آمادگی آکادمی نیروی دریایی در نیوپورت ورودی آکادمی نیروی دریایی آمریکا را دریافت کرد و در ۱۹۷۹ فارغ‌التحصیل شد. او همچنین فارغ‌التحصیل کالج جنگی نیروی دریایی، و کالج کارکنان نیروهای مسلح است. او دارای مدرک فوق لیسانس روابط بین‌الملل و امور امنیتی استراتژیک است و در رند به عنوان عضو پیوسته اجرایی فعالیت کرده و همچنین فارغ‌التحصیل برنامه سیاست خارجی مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) است.

هاروراد به عنوان یک افسر آموزش دیده عملیات های ویژه است به وسواسش برای آمادگی جسمانی نیز معروف است. او به عنوان رییس عملیات های مربوط به زندانیان در افغانستان هرهفته در کوه های خارج کابل کوه نوردی میکرد و از همکارانش که 20 سال از او جوان تر بودند نیز پیشی می گرفت. او آنها را برای مسابقه به چالش می کشید و همه آنها پشت سر او به حالت استفراغ مسابقه را ترک می کردند.

هاروراد یک نظامی سرسخت است و این یک فاکتور حیاتی برای رییس جمهوری است که خواستار ویژگی های ظاهری درست برای این نقش است.

او با سری تاس و چشمانی آبی و گونه هایی که به طرز مرموزی پایین افتاده است افسری است که در عملیات های سری پر خطر خوب ظاهر شده است. اما او یک بازیگر داخلی موثر است . این چیزی است که کسانی که اور ا میشناسند می گویند.

جیمز جی استاوریدیس بازنشسته دریاداری ارتش و فرمانده اسبق ناتو گفته هاروارد کسی است که موفقیت را می جوید و مهم نیست چقدر راه او برای رسیدن به موفقیت دلهره آور باشد.

او گفته من هاروارد را میشناسم و او را بی اندازه تحسین می کنم چزا که او ابتکار و خلاقیت و صداقت و توانایی بالایی در سکان داری د ردریاهای پر تلاطم دارد. سوال واقعی این است که آیا واقعا او نیز خودش این شغل را می خواهد یا نه.

برخی از سوال ها در این باره است که چند دهه تجریه هاروارد در ارتش آیا آمادگی مناسبی برای قبول یک پست سیاست گذاری را به او داده است یا نه؟

روز سه شنبه مکس بوت عضو ارشد سازمان مطالعات امنیت ملی در شورای روابط خارجی در توییتر خود نوشت: هاروارد یک دریاسالار بزگ است اما معلوم نیست چقدر تجربه عملیات زندانی ها در افغانستان برای پذیرش نقشی این چنینی مفید باشد.

دوستان هاروارد می گویند که تجربه او در عملیات های ویژه ارتش بالاست اما او در امور محرمانه شورای امنیت ملی نیز تحربه داشته است.

داگلاس وایز معاون سابق رییس آژانس اطلاعات دفاعی گفته او با خودش آرامش و تعادل را به شورای امنیت ملی خواهد آورد و این با توجه به سابقه او اتفاق خواهد افتاد.

متیس یکی از وزنه های ثبات در دولت ترامپ است و برخی از جمهوری خواهان که نسبت به سیاست های رییس جمهور و همراهان او درباره مسائل امنیت ملی مشکوک هستند به وزیر دفاع او نگاه می کنند و او را جزیره ثبات در دریای پر تلاطم دولت ترامپ می دانند.

سناتور جان مکین گفته ترامپ باید مشاور امنیت ملی جدیدی را انتخاب کند که به واسطه خطوط روشنی از اقتدار و مسئولیت پذیری معروف شده باشد و از تجربه و توانایی لازم برای هدایت سیستم امنیت ملی در کل دولت برخوردار باشد.

مک کین گفته به دنبال این است به دولت ترامپ کمک کند به ویژه به متیس برای دفاع و حمایت از ارتش آمریکا. او گفته اگر هاروارد این شغل را بپذیرد او عملا بار دیگر با رییس های قبلی اش همکار خواهد شد. اما با این حال او باید با حلقه داخلی ترامپ نیز در ارتباط باشد. این گروه از میان استراتژیست هایی نظیر استیون بنون شکل گرفته است.

دوتن از مقامات امنیت ملی سابق آمریکا که به طور نزدیک با هاروارد همکار بوده اند گفته اند خیلی بعید است که هاورادرد مقامی را بدون اینکه از آن اطمینان کامل داشته باشد قبول کتد و تیم ترامپ و خودش نیز باید برای تشکیل شورای فرا جناحی در مورد مسائل امنیت ملی است به نتیحه برسند.


دردسرهای رابطه پر رمز و راز ترامپ و با روسیه

دردسرهای رابطه پر رمز و راز ترامپ و با روسیه


استعفای فلین و رابطه پر رمز و راز ترامپ و با روسیه

چند ساعت پس از استعفای مشاور امنیت ملی "مایکل فلین" به دلیل گمراه کردن مقامات آمریکایی در مورد مذاکره با مقامات روسیه قبل از مراسم تحلیف، دونالد ترامپ در توییترش از مردم خواست این موضوع را فراموش کنند. او صبح در توییتر خود نوشت: "سؤال اصلی این است که چرا اطلاعات از واشنگتن به بیرون درز می‌کند؟"

کارشناسان سیاسی در ایالات متحده اعتقاد دارند همان طور که ترامپ در توییت خود اشاره کرده موضوع اصلی فلین نیست؛ اما موضوع درز اطلاعات از دولت هم مهم نیست. مسئله‌ی اصلی خودِ ترامپ و ماجرای ارتباطش با روسیه است.

اکنون یک سوال مهم در فضای سیاسی آمریکا مطرح است و آن اینکه آیا فلین به عنوان عنصری وفادار به ترامپ به تنهایی و با چه دلیلی به ارتباط و تماس با سفیر روس در آمریکا اقدام کرده است؟ و اگر فلین خود به‌تنهایی برای این کار برنامه‌ریزی نکرد، چه کسی به فلین دستور داد با "سرگی کیسلیاک" سفیر روسیه به ایالات‌متحده تماس بگیرد؟ ماهیت رابطه‌ی ترامپ با پوتین چیست و آیا این دو برای هک کردن دموکرات‌ها و خروج آن ها در جریان مبارزات انتخاباتی، باهم تبانی کردند؟

دنیل بنجامین تحلیلگر مسائل سیاسی آمریکا و از کسانی که بارها با فلین ارتباط داشته در پولیتیکو می نویسد:اعتقاد دارم فلین خود به‌تنهایی تصمیم به این کار نگرفت. فلین تنها مهره‌ای کوچک در این بازی بزرگ با کرملین است.

استعفای مشاور امنیت ملی "دونالد ترامپ" رییس جمهور جدید آمریکا در نخستین روزهای استقرار دولت جدید آمریکا، حادثه ای مهم و رویدادی بی سابقه در تاریخ سیاسی آمریکاست. پست "مشاور امنیت ملی" یکی از کلیدی ترین ویا شاید کلیدی ترین منصب امنیتی کابینه آمریکا محسوب می شود و از همین رو غالبا روسای جمهور آمریکا افرادی امین و وفادار را به این سمت می گماشته اند.

بی شک ترامپ فلین را به دلیل وفاداری‌اش برجسته کرد و او را به سمت مشاور امنیت ملی رساند. بررسی رفتار وی نیز گواه بر وفاداری کامل فلین به ترامپ است. فلین جزو سه ژنرال بازنشسته‌ای بود که به‌صورت کورکورانه عقاید ترامپ را دنبال کردند که کمتر کسی در این درجه همچنین کاری انجام می‌دهد.

بنجامین می افزاید: فلین یک افسر اطلاعاتی ارشد بود که بیشتر عمر حرفه‌ای خود را در خاورمیانه و افغانستان سپری کرده و هیچ تجربه‌ای در روابط دیپلماتیک (به‌خصوص در اروپا و آسیا) نداشت. قابل‌باور نیست که شخصی با این تجربه کم، به ابتکار خود دست به این اقدام زده باشد. اگر همان‌طور که گزارش‌شده، فلین در یک روز پنج بار با کیسلیاک تماس گرفته باشد، پس قطعاً فردی این مأموریت را به او سپرده است.

بنجامین در ادامه نوشت: در برخوردهایی که با فلین داشتم متوجه شدم نظراتش درباره اسلام و تهدیدات تروریستی بسیار افراطی است. او اسلام را نه یک دین، بلکه یک ایدئولوژی سیاسی نامید و بارها و بارها در طی ماه‌های آینده این جمله را تکرار کرد. اما آنچه بیش از همه مرا متعجب کرد، انعطاف‌ناپذیری درباره ایران بود. سفر او با دوران پایان مذاکرات هسته‌ای با ایران همزمان شده بود و او بارها و بارها در برنامه‌های عمومی و بحث‌های شخصی اعلام کرد پیمان‌شکنی ایران بسیار شرورانه است و "لیاقت نشستن بر سر میز مذاکره را ندارد." زمانی که از او پرسیدند چه کسی باید به‌جای ایران بر سر میز مذاکره بنشیند، جوابی نداشت. اما اصرار داشت که آن کشور نباید ایران باشد. 

این تحلیلگر مسائل سیاسی اعتقاد دارد فلین خود دست به این کار نزده است. برخلاف ترامپ، او هیچ ارتباط دیرینه و دوستانه‌ای با پوتین ندارد. گرچه او خارج از لباس نظامی، قبول کرد در مسکو سخنرانی کند و در دسامبر 2015 در مراسم شام شبکه خبری روسیه در کنار پوتین نشست که تعجب افراد زیادی را برانگیخت. فلین تا سال 2015 هم مواضع سرسختانه‌ای با روسیه داشت. فلین روسیه را یکی از متحدان مسلمانان افراطی معرفی می کرد. همچنین روسیه را به همراه کره شمالی، چین، کوبا و ونزوئلا به‌عنوان کشورهایی دسته‌بندی کرد که "تعصب مذهبی ندارند، اما از غرب و به‌خصوص از آمریکا و اسرائیل، متنفرند." او بعدها به این لیست ایران، سوریه، بولیوی و نیکارائوگه را هم اضافه کرد.

با این حال بحث رابطه مشاور امنیت ملی ترامپ با روسیه یکی از مسائلی است که می تواند دولت تازه کار ترامپ را با چالش هایی مواجه سازد. اتهام دخالت روسیه در انتخابات اخیر آمریکا یک پرونده مفتوح است که مایکل فلین نخستین قربانی آن بود اما همانطور که کارشناسان سیاسی اعتقاد دارند احتمالا این پرونده قربانی های دیگری نیز بگیرد چرا که دو جناح مهم در سیاست ایالات متحده چه دموکرات ها و چه جمهوری خواهان در تلاشند این ماجرا به طور کامل مورد بررسی قرا گیرد و اگر روس ها نفوذی در نظام سیاسی آمریکا دارند این نفوذ و تاثیر گذاری به طور کامل قطع شود. جالب اینکه جمهوری خواهان گرچه نامزد مورد حمایت خود را در سمت ریاست جمهوری می بینند و دخالت احتمالی روس ها آن ها را بار دیگر به قدرت رسانده، اما تاکید زیادی بر افشای زوایای این پرونده دارند. جمهوری خواهان کنگره اگر مشتاق تر از دموکرات ها برای پیگیری این پرونده نباشند، کمتر از آنها پیگیر این پرونده نخواهند بود. بر همین اساس می توان پیش بینی کرد مشکلات دولت ترامپ بر سر پرونده نفوذ روسیه در نظام سیاسی و انتخاباتی آمریکا نه تنها با استعفای مایکل فلین خاتمه نیابد تازه آغاز ماجرا باشد که حتی شخص ترامپ را هم دچار مشکل نماید.

ابعاد دخالت روسیه در روند انتخابات اخیر ریاست جمهوری آمریکا اگر اثبات شود فراتر از یک حمله سایبری معمولی است و می تواند یک شکست بلکه یک آبروریزی امنیتی برای یکی از قوی ترین سرویس های اطلاعاتی دنیا باشد. 

روسیه و آمریکا دو کشور رقیب امروز که سابقه 5 دهه خصومت و دشمنی را پشت سر گذاشته اند؛ هنوز و با وجود گذشت بیش از 25 سال از فروپاشی نظام سوسیالیستی شوروی و پایان نظام دوقطبی، نتوانسته اند فضای جنگ سرد را کنار بگذارند و بر همین اساس شائبه دخالت روسیه در فرایندی سیاسی به غایت مهم در حد انتخابات ریاست جمهوری آمریکا و مهندسی نتایج آرای انتخابات آمریکا از سوی روسیه، برای امنیت ملی آمریکا یک فاجعه محسوب می شود.

حتی اگر برنامه ریزی روسیه در انتخابات آمربکا مطرح نباشد و در واقعیت آنها این انتخابات را مهندسی نکرده باشند، ریاست جمهوری فردی چون ترامپ در آمریکا، با توجه به دیدگاه های خاصش درباره مسایل داخلی و سیاست خارجی آمریکا و هم چنین علاقه زیاد به پوتین به عنوان قدرت اول روسیه، برای مسکو یک امتیاز و موهبت است. همین دیدگاه ها هم باعث شده تا روسیه و دستگاه اطلاعاتی این کشور در مظان این اتهام قرار بگیرد.

اکنون رییس جمهوری در کاخ سفید مستقر شده که نه تنها تمرکز اصلی خود را بر مسائل داخلی گداشته و برای مسائل بین المللی اهمیت کمتری قائل می شود، بلکه کم انگیزگی مشهودی برای رقابت ژئوپلتیک با روسیه دارد و بر خلاف اوباما فاقد اتخاذ رویکرد ایدئولوژیک برای تنبیه روسیه در قالب هایی چون "تحریم" است و مضاف بر آن شعار های حزب دموکرات همچون "دموکراسی و حقوق بشر جهانی" هم سر نمی دهد و همین راه را برای روسیه و پوتین برای بدل شدن به قدرت اول جهانی و نفوذ در منطقه خاورمیانه و اروپای شرقی هموار می کند.

ترامپ ازمدتها قبل پوتین را ستوده است؛ موضوعی که برخی ازاعضای هر دو حزب اصلی را نگران کرده است. از زمان روی کار آمدن ترامپ، مشاورانش امکان لغو برخی از تحریم های مسکو را که «باراک اوباما» رئیس جمهوری پیشین آمریکا آنها را اعمال کرده بود، بررسی کرده اند. 

رئیس جمهوری آمریکا به این نتیجه رسیده که برخی از جمهوری خواهان کنگره استقبال چندانی از ایده روابط نزدیک تر با روسیه نمی کنند. 

«باب کورکر» گفت: «روسیه دوست ما نیست.» وی همچنین نفود احتمالی روسیه بر دولت ترامپ را «یک مشکل بزرگ و مشخص خواند که کسی تمایلی به صحبت کردن یا تایید آن را ندارد.

ترامپ در دوران نامزدی انتخاباتی اظهارات مثبتی را درباره روسیه مطرح و از این کشور حمایت کرد اما از زمان تحلیفش در ماه گذشته مشاوران و اعضای کابینه اش لحن سختگیرانه تری را علیه مسکو بکار بسته اند. 

«جیمز ماتیس» وزیر دفاع ترامپ در جلسه تاییدش در سنا روسیه را تهدیدی علیه سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) خواند و اشاره کرد که«ما در تعداد فزاینده ای از زمینه ها باید با روسیه مقابله کنیم.»

ترامپ تمایلی به استفاده از لحن انتقادآمیز از پوتین نداتشته است و حتی اتهامات درباره نقش پوتین در نابودی رقبای سیاسی اش را تکذیب کرده است.

اظهارات ترامپ در جریان کارزار انتخاباتی اش و زمان مراسم تحلیفش نشان می دهد که وی خواستار مشارکت با روسیه در جنگ با داعش در سوریه و لغو برخی تحریم های مسکو است.
نام:
ایمیل:
* نظر: